Χρήστος Ηλιάδης: Μαρτυρία ενός εθνοφρουρού του 1974 – ΜΕΡΟΣ 1ο

Μετά από 43 χρόνια, ένοιωσα την ανάγκη να καταγράψω τα όσα έζησα το καλοκαίρι του 1974, όταν υπηρετούσα στο 231 ΤΠ με έδρα τον Αγ. Βασίλειο, στον δρόμο Λευκωσίας – Πανάγρων – Κερύνειας. Ένοιωσα ότι είχα καθήκον μου να μεταφέρω τα όσα έζησα σαν νεαρός τότε εθνοφρουρός, κάτι σαν χρέος τιμής προς τους φίλους και συστρατιώτες μου που έχασαν τη ζωή τους στον άνισο εκείνο αγώνα. Η δημοσίευση του βιβλίου «Οι Αετοί του Πενταδακτύλου» το 2016, που καταγράφει τις αναμνήσεις των συμπολεμιστών του 231 ΤΠ (στο οποίο λόγω αβλεψίας δεν προσκλήθηκα να συνδράμω), αποτέλεσε το τελικό έναυσμα για να καταγράψω τις δικές μου μνήμες και μαρτυρίες.

Το μεγαλύτερο μέρος το κειμένου συμπληρώθηκε το καλοκαίρι του 2017, ενώ υπήρξαν τμηματικά μικρές προσθήκες ανάλογα με το όσα η μνήμη ανέσυρε στην επιφάνεια, ή αναλόγως κάποιων περιστατικών (π.χ. ονοματοδότηση οδού «Αντρέα Αρτεμίου» στον Στρόβολο τον Ιούνιο του 2019). Η καταγραφή όμως αυτή, εξυπηρετεί επίσης (και ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο), μια εσωτερική ανάγκη να εξωτερικεύσω (και ίσως να εξορκίσω;) βασανιστικές θύμησες για το πικρό εκείνο καλοκαίρι… Θυμάμαι χρόνια αργότερα, φοιτητής στην Γαλλία, είχα διαβάσει κάπου ένα ποίημα και συγκράτησα ένα στοίχο… «ήμουν τότε είκοσι χρονών…. Δεν θα επιτρέψω σε κανένα να πει ότι αυτή είναι η πιο όμορφη ηλικία»…. Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr