Λαυρεωτικά: Γαλλία, Ιταλία, Συγγρός και η πρώτη φούσκα του χρηματιστηρίου

Τα μεταλλεία αργύρου του Λαυρίου ήταν γνωστά από την αρχαιότητα. Από τα έσοδα των μεταλλείων αυτών δημιουργήθηκε ο ισχυρός αθηναϊκός στόλος που σύντριψε τους Πέρσες στη Σαλαμίνα. Ωστόσο στην περιοχή υπήρχαν και επιφανειακά μεταλλεύματα αργυρούχου μολύβδου.

Το 1864 ο Ιταλός επιχειρηματίας Ιωάννης Βαπτιστής Σερπιέρι (Serpieri) κάτοχος μεταλλείων στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας, όταν διάβασε τις μελέτες του μεταλλειολόγου Ανδρέα Κορδέλλα προς το ελληνικό υπουργείο οικονομικών, με τις οποίες υποστήριζε επίμονα τη σκοπιμότητα επαναλειτουργίας των μεταλλείων του Λαυρίου, ήρθε το 1863 στην Ελλάδα σαν εκπρόσωπος ευρωπαϊκής εταιρείας.

Αγόρασε από τη μονή Πεντέλης και την κοινότητα Κερατέας κτήματα συνολικής έκτασης 10.791 στρεμμάτων, στα οποία υπήρχαν σωροί σκωρίας από τα αρχαία μεταλλεία και προχώρησε τον Απρίλιο του 1864 στην ίδρυση της ιταλογαλλικής εταιρείας Roux- Serpieri- Fressynet C.E. στο Λαύριο.

Στην περιοχή όμως υπήρχαν και σωροί μεταλλούχων απορριμμάτων (εκβολάδων), επί των οποίων η εταιρεία δεν είχε δικαίωμα εκμετάλλευσης, αν και η ίδια επέμενε ότι είχε. Έτσι σύντομα η εταιρεία ήρθε σε ρήξη με την ελληνική κυβέρνηση για την εκμετάλλευση των εκβολάδων. Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr