Απόλυτη ταπείνωση του Σουλεϊμάν “μεγαλοπρεπή”, ο φον Ζαλμ νικά…

Το 1526 οι οθωμανικές στρατιές του σουλτάνου Σουλεϊμάν, του λεγόμενου «μεγαλοπρεπή», εισέβαλαν στην Ουγγαρία και νίκησαν, στο Μόχατς, τον στρατό του βασιλιά Λάζλο Β’. Ο Αψβούργος αρχιδούκας Φερδινάνδος ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ουγγαρίας στη θέση του νεκρού Λάζλο. Τον ουγγρικό θρόνο διεκδίκησε και ο ευγενής Ιωάννης Ζαπόλια, συμμαχώντας με τους Τούρκους.

Με αφορμή το γεγονός αυτό ο Σουλεϊμάν αποφάσισε να κατακτήσει και τη Βιέννη ώστε να εξαπλώσει την ημισέληνο και το Ισλάμ και στη δυτική Ευρώπη. Ο Σουλεϊμάν συγκέντρωσε τεράστιες δυνάμεις. Αναλόγως της πηγής υπολογίζονται μεταξύ 120.000 και 300.000 ανδρών.

Σε αυτές περιλαμβάνονταν σπαχήδες ιππείς, επίλεκτοι γενίτσαροι και δεκάδες χιλιάδες αζάπηδες και άλλοι άτακτοι πολεμιστές. Ο σουλτάνος ξεκίνησε στις 10 Μαΐου 1529 από την Πόλη. Από την αρχή όμως οι οιωνοί δεν ήταν καλοί. Αναπάντεχες ανοιξιάτικες βροχές είχαν ως αποτέλεσμα οι Τούρκοι να χάσουν αρκετά βαριά πυροβόλα τους και πολλά μεταγωγικά ζώα τους στη Βουλγαρία, ενώ αρκετοί άνδρες ασθένησαν.

Στις 6 Αυγούστου η τουρκική στρατιά έφτασε στο Όζιεκ της σημερινής Κροατίας και στις 18 έφτασε στο παλαιό πεδίο της μάχης του Μόχατς στην Ουγγαρία. Εκεί ενώθηκε μαζί του ο στρατός του Ζαπόλια. Οι Τούρκοι παρέμειναν στην περιοχή κυριεύοντας ορισμένα φρούρια αλλά και την Βούδα. Μόνο η Μπρατισλάβα άντεξε.

Στην άλλη πλευρά οι Αυστριακοί γνώριζαν ότι στόχος του Σουλεϊμάν ήταν η Βιέννη και προσπάθησαν όπως – όπως να οργανώσουν την άμυνά της. Απέναντι στις δεκάδες χιλιάδες Τούρκων όμως δεν είχαν να αντιπαρατάξουν παρά μικρές δυνάμεις. Οι τακτικές δυνάμεις στην πόλη ήταν μικρές, αρχικά αλλά επιστρατεύτηκαν και μερικοί πολίτες.

Ο κυβερνήτης της Αυστρίας Βίλελμ φον Ρόγκεντορφ ανέλαβε επικεφαλής τύποις. Έθεσε όμως υπεύθυνο της άμυνας έναν παλαίμαχο στρατιώτη τον 70χρονο, αλλά αειθαλή, Νίκολας (Νίκλας) φον Ζαλμ. Αυτός αφίχθη στην πόλη επικεφαλής δύναμης εμπειροπόλεμων στρατιωτών και αμέσως επιδόθηκε με ζήλο στην ενίσχυση των οχυρώσεων. Συνολικά οι αμυνόμενοι διέθεταν 17.000 στρατιώτες και περί τις 3-4.000 χιλιάδες πολίτες.

Όλες οι πύλες σφραγίστηκαν και τα τείχη ενισχύθηκαν. Τα τείχη της πόλης ήταν παλαιά, μεσαιωνικά και δεν υπήρχε ελπίδα να αντέξουν το σφυροκόπημα του τουρκικού πυροβολικού. Για αυτό ο Ζαλμ τα ενίσχυσε σε πάχος και διέταξε την κατασκευή προμαχώνων τόσο στα τείχη έσω και πίσω από αυτά ως δεύτερη γραμμή άμυνας. Κατόπιν εγκατέστησε το στρατηγείο του στον καθεδρικό ναό του Αγίου Στεφάνου και ανέμενε τον εχθρό, ο οποίος δεν άργησε να φτάσει. Το κωδωνοστάσιο του ναού δε κατέστη άριστο παρατηρητήριο.

Έρχονται οι Τούρκοι

Η οθωμανική στρατιά με επικεφαλής τον Σουλεϊμάν και τον ελληνικής καταγωγής μεγάλο βεζίρη Ιμπραήμ Πάργαλη πασά, έφτασε σχετικά ταλαιπωρημένη ενώπιον της πόλης στις 24 Σεπτεμβρίου. Η πολιορκία ξεκίνησε επίσημα στις 27 Σεπτεμβρίου. Ο Σουλεϊμάν απέστειλε τρεις Αυστριακούς ευγενείς αιχμαλώτους ζητώντας την παράδοση της πόλης.

Το μήνυμα του Σουλεϊμάν έλεγε: «Προς τον επικεφαλής και τους άλλους κατοίκους της Βιέννης. Αν γίνεται μουσουλμάνοι τίποτα δεν θα σας συμβεί. Αν όμως αντισταθείτε τότε, μα τον Αλλάχ, η πόλη σας θα μετατραπεί σε στάχτες και όλοι, νέοι και γέροι θα σφαγιαστείτε». Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr