Απελπισμένη USAF με τα νέα ιπτάμενα τάνκερ KC-46 και την Boeing… και ίσως αναπολούν το Airbus Α330MRTT

Πριν από δέκα ολόκληρα χρόνια, η Αμερικανική Αεροπορία (USAF) έχοντας ολοκληρώσει τη διαδικασία αξιολόγησης του Boeing B767-200ER και του ευρωπαϊκού Α330-200 με τη μορφή του A330MRTT (Multi Role Tanker Transport), στο πλαίσιο του διαγωνισμού που είχε προκηρύξει για την αντικατάσταση του αξιόπιστου μεν, αλλά πολύ παλιού ήδη B707 με τη μορφή του KC-135R, ανακοίνωσε την επιλογή του ευρωπαϊκού αεροσκάφους! Και άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου…

Παρά το γεγονός ότι τα αεροσκάφη θα φορούσαν αμερικανικής σχεδίασης και κατασκευής συστήματα και κινητήρες, ενώ και η συναρμολόγησή τους θα γινόταν εξολοκλήρου στις ΗΠΑ σε συνεργασία με την Northrop-Grumman, η οποία και θα αναλάμβανε να “τρέξει” εγχώρια την όλη διαδικασία. Δοκιμών, πιστοποιήσεων, συνεργασίας με την USAF και φυσικά παραγωγής.

Η επιλογή του Α330MRTT ως KC-45, πυροδότησε λυσσαλέες αντιδράσεις από την Boeing, η οποία άσκησε πιέσεις προς πάσα κατεύθυνση προκειμένου να ακυρώσει το αποτέλεσμα του διαγωνισμού και φυσικά αυτός να “ξανατρέξει” με συνοπτικές διαδικασίες για να ανακηρύξει αυτή τη φορά ως νικητή το δικό της B767-200ER ως KC-46.

Αξίζει να διαβάσετε την όλη ιστορία… Έχει πολύ ενδιαφέρον καθώς αποκαλύπτει την πραγματική ισχύ (όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και παγκόσμια…) κολοσσών όπως η Boeing, η Lockheed Martin, ή η Airbus.

Εντός του 2011, η USAF υπέγραψε συμβόλαιο ύψους 4,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων με την Boeing για την κατασκευή και παράδοση 179 μονάδων μέχρι το έτος 2027. Στα εννέα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει, αξιωματούχοι της USAF, δηλώνουν ανοικτά πλέον ότι η Αεροπορία των ΗΠΑ έχει απηυδήσει με το KC-46 και τα προβλήματά του, που εξακολουθούν να εμποδίζουν την αξιοποίηση του σε οποιαδήποτε από τις αποστολές που είναι προορισμένο να καλύψει.

Σημαντικότερο πρόβλημα του νέου τάνκερ της USAF παραμένει το προβληματικό σύστημα RVS. Το Remote Vision System. Δηλαδή το σύστημα απεικόνισης του εξωτερικού περιβάλλοντος στο πίσω από το αεροσκάφος ημισφαίριο, μέσω του οποίου ο χειριστής του Flying Boom (ο σταθμός εργασίας του βρίσκεται πίσω από το πιλοτήριο) του ελεγχόμενου σωλήνα ανεφοδιασμού που αξιοποιεί εδώ και δεκαετίες η USAF για τον γρήγορο ανεφοδιασμό των αεροσκαφών της στον αέρα, το κατευθύνει.

Παρά τις περί του αντιθέτου υποσχέσεις και δεσμεύσεις της Boeing τα δύο τελευταία τουλάχιστον χρόνια, τα προβλήματα του RVS δεν έχουν αποκατασταθεί. Οι χειριστές Flying Boom (Boomers ονομάζονται…) της USAF, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προβλήματα ευκρίνειας και παραμορφώσεων στην απεικόνιση των κινήσεων των υπό ανεφοδιασμό αεροσκαφών (rubber sheet effect).

Σε άλλα τμήματα της εικόνας τα αντικείμενα εμφανίζονται “τραβηγμένα” και σε άλλα “συμπιεσμένα”. Παλαιότερα οι Boomers είχαν εντοπίσει ως σημαντικότερο πρόβλημα την αδυναμία αντίληψης της πραγματικής απόστασης των αεροσκαφών που ανεφοδίαζαν. Το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίστηκε, αν και δεν έχει γίνει γνωστό αν η λύση ήταν όντως ικανοποιητική, μέσω της ενσωμάτωσης αποστασιόμετρου λέιζερ στις κάμερες οπίσθιας θέασης του KC-46A.

Άλλο πρόβλημα ήταν η αδυναμία κάθε κάμερας για αυτόματη προσαρμογή στις διαφορετικές και πολλές φορές ακραίες συνθήκες φωτισμού. Σε αρκετά σενάρια είχε παρατηρηθεί το χαρακτηριστικό “άσπρισμα” της οθόνης για κάποια κρίσιμα δευτερόλεπτα, σε συνθήκες αλλαγής του φωτισμού!

Δηλώσεις ανώτερων και ανώτατων αξιωματικών της USAF, αποκαλύπτουν ότι τα προβλήματα αυτά, με σημαντικότερο το rubber effect δεν έχουν ακόμα επιλυθεί. Με αποτέλεσμα το αεροσκάφος να μην μπορεί να αξιοποιηθεί επιχειρησιακά με ασφάλεια. Στο ζήτημα θα επανέλθουμε όταν υπάρχουν νεότερες εξελίξεις. Προς το παρόν υπάρχουν μόνο υποσχέσεις από την πλευρά της Boeing.