Άμυνα, όπλα, χειραγώγηση και πολεμοχαρείς μειωμένης αντίληψης… το πρόβλημα

Θα ξεκινήσω το παρόν σημείωμα ανορθόδοξα, θέτοντας δηλαδή μερικές ερωτήσεις. Οι πρώτες δύο αφορούν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ποια κλάση πλοίων του ιταλικού πολεμικού ναυτικού προκάλεσε τις μεγαλύτερες απώλειες και τους πλέον επώδυνους πονοκεφάλους στους Βρετανούς; Η κλάση των πλοίων μάχης Littorio των 42.000 τόνων και του αβυσσαλέου κόστους ή η κλάση των κορβετών τύπου Gabbiano των 600 τόνων και του αμελητέου κόστους;

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ
ΠΗΓΗ: SLpress

Ποια κλάση γερμανικών υποβρυχίων προκάλεσε στα συμμαχικά πλοία τις μεγαλύτερες απώλειες συνολικά ή ανά σκάφος; Η κλάση των Τ. ΙΙΑ/Β των 300 τόνων με κόστος όσο ένα μεγάλο σαρδελοκούτι ή η κλάση Τ. ΧΧΙ των 1800 τόνων, των καταπληκτικών επιδόσεων και του πολλαπλάσιου κόστους; Ψάχτε το, θα σας εκπλήξει!

Και, για να μην αδικήσουμε τον άλλο Παγκόσμιο Πόλεμο ας προσθέσουμε και μία ερώτηση από αυτόν. Ποιο οπλικό σύστημα χρησιμοποιήθηκε από ελάχιστα ως καθόλου στα τέσσερα και κάτι χρόνια αυτού του πολέμου; Ας το απαντήσουμε αυτό: μα το πιο ακριβό! Από τα 1905 ως τα 1918 οι εμπόλεμες χώρες ξόδεψαν αμύθητα ποσά για να εξοπλίσουν τους στόλους τους με τα θηριώδη πλοία μάχης τύπου “Δρεδνώτ” (Dreadnought).

Όπως είναι γνωστό, αυτά τα τέρατα γνώρισαν τον πόλεμο σε μία και μόνη (παρ’ολίγον) ναυμαχία. Αυτή της Γιουτλάνδης. Το παρ’ ολίγον αναφέρεται στο ότι μόλις τα πλοία αυτά βρέθηκαν πραγματικά αντιμέτωπα, ο ένας στόλος μάχης απέναντι στον άλλο, προτίμησαν να κάνουν μεταβολή και να επιστρέψουν στις βάσεις τους. Ήταν υπερβολικά ακριβά ώστε να είναι αναλώσιμα. Του λοιπού παρακολούθησαν τον πόλεμο από τα αγκυροβόλια τους.

Και κάτι τελευταίο από τα κουίζ της ημέρας. Ποια στρατιωτική μηχανή δεν μπόρεσε να συντρίψει (ή απλά να νικήσει) το Ισραήλ στους πολέμους του; Αυτή της Αιγύπτου, εκείνη της Συρίας, η αντίστοιχη της Ιορδανίας, του Ιράκ, του Ιράν; Ή μήπως η ανορθόδοξη που δεν είχε πίσω της κράτος, η Χεσμπολάχ;

Μεγέθη Ελλάδος-Τουρκίας
Τα παραπάνω ερωτήματα και αμέτρητα άλλα παρεμφερή μου έρχονται στο νου, καθώς παρακολουθώ τους ατελείωτους διαλόγους ή μονολόγους πάνω στην στρατιωτική προετοιμασία της χώρας μας και τους συνακόλουθους εξοπλισμούς. Κάθε ειδικός ή μη έχει τη γνώμη του, η οποία, στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, βασίζεται στα διαφημιστικά φυλλάδια των διάφορων παραγωγών και πωλητών όπλων.

Οι τελευταίοι, υποψιάζομαι εύλογα, δημιουργούν μάλιστα και τις ομάδες οπαδών τους (fan club) με άξονα συνήθως κάποια ειδικευμένα περιοδικά, ή κάποιους μειωμένης αντίληψης πολεμόχαρους. Σε αυτό το σύνθετο σκηνικό ας προσπαθήσουμε… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ