Άλλες δυο υποθέσεις για τη ρωσική πλευρά με κρυφές πλευρές

Η χθεσινή μέρα μας επιφύλαξε άλλες δυο υποθέσεις που χρήζουν σχολιασμού, καθώς τα ερωτήματα που εγείρονται είναι περισσότερα από αυτά που διευκρινίζονται στη σχετική ειδησεογραφία. Το ένα είναι η έκδοση από την Ελλάδα στις ΗΠΑ του Ρώσου μεγαλοαπατεώνα Αλεξάντερ Βίνικ και το δεύτερο η αποκάλυψη του Βλαντιμίρ Πούτιν ότι οι Βορειοκορεάτες του από το 2001 εκμυστηρευτεί ότι διαθέτουν πυρηνικά όπλα…

Του Γιώργου Αναγωστόπουλου

Στο πρώτο θέμα, Ρώσοι «γκρινιάζουν» ότι ο Ρώσος θα έπρεπε να εκδοθεί στη Ρωσία με βάση τη συμφωνία δικαστικής συνδρομής που υφίσταται μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας για Ρώσους πολίτες που δικάζονται από ελληνικά δικαστήρια, κατηγορώντας τη Ελλάδα ότι υπέκυψε στις αμερικανικές πιέσεις.

Αυτό που παραλείπουν να πουν, είναι ότι ο Ρώσος πολίτης δεν δικάστηκε από τα ελληνικά δικαστήρια, αλλά εκρίθη το αίτημα δικαστικής συνδρομής για την έκδοσή του στις ΗΠΑ, άρα η αντίδραση της Μόσχας δεν έχει νομική βάση. Επίσης ξεχνούν ότι τα απίστευτα αδικήματα που βαρύνουν τον Ρώσο τελέστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν δεν κάνουμε λάθος.

Με δεδομένο ότι Ρώσος στις ΗΠΑ κινδυνεύει με μακροχρόνια φυλάκιση, έως 55 χρόνια, κάτι το οποίο ισοδυναμεί με ισόβιά, ο μόνος τρόπος «να πέσει στα μαλακά», είναι να δώσει στοιχεία για αυτούς τους οποίους ενήργησε και ξέπλυνε το βρώμικο χρήμα. Μήπως λοιπόν αυτός είναι ο λόγος που η Μόσχα αντιδρά τόσο έντονα;

Όσον αφορά τη δήθεν εξομολόγηση του Βλαντιμίρ Πούτιν για τα πυρηνικά της Βόρειας Κορέας, είναι αρκετά περίεργη και όχι διότι μια πρώτη απορία είναι για ποιον λόγο ένας υπεύθυνος ηγέτης δεν ενοχλείται από αυτή την αποκάλυψη, από τη κατοχή αναπτυσσόμενου πυρηνικού οπλοστασίου από μια χώρα που συνορεύει με τη Ρωσία.

Από την άλλη, προσωπικά, δεν θυμάμαι ηγέτη χώρας να αποδεσμεύει, ελαφρά τη καρδία, εθνικά μυστικά υψίστης εθνικής ασφαλείας χωρίς κάποιον σοβαρό λόγο και μάλιστα με χαρακτηριστική χαλαρότητα, σχεδόν «μεταξύ τυρού και αχλαδιού», κατά τη διάρκεια ενεργειακού συνεδρίου στη Ρωσία.

Η παραπληροφόρηση από τη Μόσχα είναι τόσο έντονη και σε τόσα πολλά θέματα, που έχει αρχίσει να γίνεται και κουραστική αλλά και ως αποτέλεσμα έχει να μειώνει την αξιοπιστία της χώρας αυτής σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Δεν μπορείς πλέον ποτέ να είσαι βέβαιος πότε λένε αλήθεια και πότε παραπληροφορούν, προφανώς διότι θεωρούν ότι εξυπηρετούν το εθνικό τους συμφέρον. Αυτό είναι όμως κάτι που δεν το θέλει καμία φυσιολογική χώρα, πόσο μάλλον μία που διαδραματίζει τόσο σημαντικό λόγο στα διεθνή δρώμενα. Κάτι δεν κάνουν σωστά…