Αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ θα φθάσουν άραγε να σηκώνουν μαχητικά στο Αιγαίο;

Προβληματίζει τους διπλωμάτες και τους αναλυτές στην Ουάσιγκτον η «επίθεση φιλίας» των Ηνωμένων Πολιτειών προς την Ελλάδα και την Κύπρο. Αναρωτήθηκαν αν πρόκειται για μία αναλαμπή ή για πραγματική αλλαγή στάσης σε ότι αφορά τα στρατηγικά τους συμφέροντα αλλά και στο ρόλο που θα μπορούσαν να παίξουν η Αθήνα και η Λευκωσία στο γεωπολιτικό πεδίο της Ανατολικής Μεσογείου, από κοινού με το Ισραήλ, με το οποίο διατηρούν στενότατη σχέση συνεργασίας.

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
ΠΗΓΗ: Hellas Journal

Αρκετοί άνθρωποι στην Ελλάδα και την Κύπρο, που εντοπίζονται κυρίως στην αριστερά, βγάζουν στην κυριολεξία «σπυριά», με τη σκέψη και μόνο ότι οι δύο χώρες «δένονται» όλο και περισσότερο στο αμερικανικό άρμα.

Ως πολίτες που έχουν ανδρωθεί σε ένα χώρο που πιστεύει ότι η Αμερική είναι μία ιμπεριαλιστική υπερδύναμη, που έχει στην πλάτη της υποστήριξη σε απολυταρχικά και αντιδημοκρατικα καθεστώτα, και έχει αναμειχθεί στα πραξικοπήματα στην Ελλάδα και την Κύπρο, δικαιολογούνται να ανησυχούν.

Αλλά, από την κατάρρευση του σοβιετικού «οικοδομήματος», που ήταν και αυτό δικτατορικό και απάνθρωπο, τα πράγματα έχουν αλλάξει και έχουν ισοπεδωθεί οι ιδεολογίες. Πολιτικοί που τους θεωρούσαμε αριστερούς, βρέθηκαν στο ίδιο στρατόπεδο με τους «ιμπεριαλιστές», προωθώντας τα ίδια συμφέροντα.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει ότι μέλη του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ συντάχθηκαν με τους νεοφιλελεύθερους της δεξιάς και υποστήριξαν με πάθος το φιλοτουρκικό και ρατσιστικό σχέδιο Ανάν; Ένα σχέδιο που εκπόνησε η ρεπουμπλικανική κυβέρνηση του Μπους και του Τσέινι…

Η Ελλάδα είναι, έτσι κι αλλιώς, μέλος του ΝΑΤΟ και η Κύπρος έχει ένα δυτικόφιλο πρόεδρο, ο οποίος την ίδια στιγμή διατηρεί και προσωπικές σχέσεις με Ρώσους και Κινέζους αξιωματούχους. Άρα περπατά σε τεντωμένο σχοινί και μέχρι τώρα τα καταφέρνει.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι τους οποίους οι κυβερνήσεις στην Αθήνα και τη Λευκωσία θα μπορούσαν να επικαλεστούν για να συμμετέχουν σε μία συμμαχία στη Μεσόγειο υπό την Ουάσιγκτον.

Με πιο βασικό, που θα ικανοποιήσει το σύνολο του Ελληνισμού, την αμερικανική προστασία της Ελλάδας και της Κύπρου από την τουρκική επιθετικότητα, που διακατέχεται από εθνικο-ισλαμικό χαρακτήρα, αποτελώντας ένα εκρηκτικό μείγμα μεγατόνων.

Δεν έχω κάποιο στοιχείο που να επιβεβαιώνει ότι βρισκόμαστε κοντά στην ανάπτυξη μίας νέας στρατηγικής συμμαχίας στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας 3+1. Για τους μη γνωρίζοντες πρόκειται για την προσθήκη και των Ηνωμένων Πολιτειών στη τριμερή συνεργασία του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κύπρου. Η σκέψη πηγάζει από την εξαιρετική συνεργασία του Εβραϊκού Λόμπι με τις ελληνικές οργανώσεις που δρουν στην Ουάσιγκτον.

Θα συμφωνήσω με όσους στην αμερικανική πρωτεύουσα υποστηρίζουν ότι η Αμερική δεν είναι έτοιμη ακόμα να αποδεχθεί ότι η Τουρκία χάθηκε για τη Δύση. Αλλά πληροφορούμαστε ότι έγιναν «εναλλακτικοί σχεδιασμοί» για να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο αυτό, που είναι πιθανό.

Σοβαρές χώρες, όπως οι ΗΠΑ -έστω και υπό την προεδρία του κ. Τραμπ- σχεδιάζουν για να δύνανται να αντιμετωπίσουν όλα τα ενδεχόμενα. Πρόκειται για τα σενάρια που εκπονεί το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας σε συνεργασία με όλες τις υπηρεσίες και τα αρμόδια υπουργεία… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ