Τουρκία: Αμηχανία για τα καραβάνια Σύρων προσφύγων…

Ισχυρό πονοκέφαλο έχουν προκαλέσει στην κυβέρνηση της Τουρκίας, αλλά και το στράτευμα οι εξελίξεις που σημειώνονται στο μέτωπο της εσωτερικής αναταραχής της Συρίας, σε συνδυασμό με τη στάση που τηρεί ο κουρδικός πληθυσμός της Τουρκίας…

Οι πρόσφυγες από τη Συρία που έχουν περάσει σε τουρκικό έδαφος για να γλιτώσουν από τις συγκρούσεις έχουν αγγίζουν πλέον στους 2.500 χιλιάδες περίπου. Το τουρκικό κράτος έχει οργανώσει προσφυγικούς καταυλισμούς, όμως η συνέχιση της ροής προσφύγων σε συνδυασμό με την εμπλοκή ανθρωπιστικών οργανώσεων δημιουργεί προβλήματα πέραν των δαπανών και της λογιστικής υποστήριξης που απαιτείται.

Σε κάθε περίπτωση, κεφαλαιώδους σημασίας για την Τουρκία είναι το να ανακοπεί η προσέλευση προσφύγων, με κάποια μορφή πολιτικής διευθέτησης στο εσωτερικό πρόβλημα της Συρίας. Οι εξελίξεις στο εσωτερικό και η πόλωση εν όψει των εκλογών δημιουργούν μια κατάσταση περαιτέρω αβεβαιότητας η οποία δε βοηθά στον κατευνασμό του φόβου πολλών Τούρκων αναφορικά με το ενδεχόμενο «μόλυνσης» και της χώρας τους από την πολιτική αναταραχή. Στην περίπτωση της Τουρκίας μάλιστα, εξαιρετική σημασία έχει το να διευθετηθούν οι σχέσεις των Κούρδων της Συρίας με το καθεστώς, αφού στο επίπεδο αυτό διακυβεύονται πολλά:

Εάν οι Κούρδοι θεωρούν ότι η αδυναμία του καθεστώτος Άσαντ στην παρούσα συγκυρία συνιστά ιστορική ευκαιρία αποτίναξης του «συριακού ζυγού», τότε η διάχυση της αναταραχής σε τουρκικό έδαφος είναι απλά θέμα χρόνου. Και να σκεφτεί κανείς ότι στους τουρκικούς σχεδιασμούς – και όχι μόνο – ως επίκεντρο του προβλήματος είχε εκτιμηθεί το κουρδικό Βόρειο Ιράκ…

Σα να μην έφτανε αυτό, οι Κούρδοι της Τουρκίας φαίνεται ότι δεν θα τιμήσουν με την ψήφο τους το AKP του Ερντογάν, αφού δεν έχουν πειστεί από τα ανοίγματα του Τούρκου ηγέτη με βάση τον μοναδικό ίσως ενοποιητικό παράγοντα των δυο πλευρών: Το Ισλάμ. Όπως μάλιστα αναφέραμε σε προηγούμενη ανάρτηση, οι Κούρδοι οι οποίοι εκτοπίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 από την Ανατολία και ζουν υπό άθλιες συνθήκες στις μεγαλουπόλεις της Δυτικής Τουρκίας, έχουν πλέον μεγαλώσει, οι μνήμες παραμένουν ζωντανές και διανύουν περίοδο ισχυρής πολιτικής συνειδητοποίησης, η οποία προαναγγέλλει αποσταθεροποίηση…