ΣΧΟΛΙΟ: Πως η Ελλάδα υπονόμευσε τον τουρισμό της

Η είδηση για τη συμφωνία Ελλάδας και Κίνας στον τουριστικό τομέα αποδεικνύει ότι υπάρχει δυνατότητα αύξησης του κινεζικού τουριστικού ρεύματος προς τη χώρα μας, δίνοντας αναπνοή στην ελληνική οικονομία.

Ωστόσο, μπορεί η διμερής συμφωνία είναι μια πολύ σωστή κίνηση, αλλά δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά ημίμετρο, αν δεν υπάρξει συνολική λύση στο ζήτημα της διαχείρισης και των επενδύσεων στις υποδομές πολιτικής αεροπορίας.

Με άλλα λόγια, ενώ το αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος» ήταν μια αξιόλογη επένδυση, η απόφαση της κυβέρνησης Κώστα Σημίτη και του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, Κώστα Λαλιώτη, να συμπεριλάβουν στη σύμβαση όρο που δεν επιτρέπει την ύπαρξη άλλου αεροδρομίου σε κοντινή σχετικά απόσταση, ήταν εκτός πραγματικότητας. Σε παλαιότερες συζητήσεις με Κινέζους αξιωματούχους κι επιχειρηματίες υπήρξε η πρόταση για να αφιχθεί μεγάλος αριθμός Κινέζων τουριστών (διάφορες πηγές αναφέρουν για αριθμούς της τάξης του ενός εκατομμυρίου), κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό λόγω της μη ύπαρξης χρονοθυρίδων (slots) στα ελληνικά αεροδρόμια. Με άλλα λόγια δεν υπήρξε μακροχρόνια στρατηγική στο ζήτημα αυτό.

Και φυσικό είναι να δημιουργούνται ερωτήματα, όπως για ποιο λόγο η Ελλάδα αποφάσισε να δημιουργήσει ένα αεροδρόμιο στην πρωτεύουσα, το οποίο θα επέβαλε τη μη ύπαρξη άλλων σε κοντινή απόσταση, αλλά και πολύ υψηλή φορολογία αυξάνοντας κατακόρυφα τις τιμές εισιτηρίων, τη στιγμή που η χώρα θεωρεί ως βαριά βιομηχανία τον τουρισμό. Πως έγινε δεκτός ένας τέτοιος όρος τη στιγμή που σε πολλές πόλεις του εξωτερικού υπάρχουν δύο ή και παραπάνω αερολιμένες στην ίδια ευρύτερη περιοχή.

Για παράδειγμα στο Βερολίνο υπάρχουν δύο αεροδρόμια κι ένα ακόμα υπό παράδοση το 2012, στο Λονδίνο πέντε συνολικά (με ένα εξ αυτών να είναι κυριολεκτικά μέσα στην πόλη – χωρίς να παραπονιέται κανείς, όπως γινόταν με το Ελληνικό), το Παρίσι διαθέτει τρία, στην Κωνσταντινούπολη τρία, η Ρώμη δύο με εν δυνάμει άλλο ένα κτλ.

Πολύ καλές οι διμερείς συμφωνίες και μακάρι να συνεχιστούν, αλλά θα πρέπει να υπάρχει και συνολική στρατηγική, διαφορετικά οι διάφορες ειδικές συμφωνίες είναι πρόχειρα ημίμετρα.