Αν κριτήριο είναι τα μνημεία, να φύγουμε από την Τουρκία!

Ορισμένοι συμβουλεύουν τις ξένες κυβερνήσεις να μην ανησυχούν ιδιαίτερα για τη διαρκώς εντεινόμενη, επιθετική, προκλητική ρητορεία, διότι, λένε, είναι για εσωτερική κατανάλωση και δεν στρέφεται προς τα έξω.

Του Μπουράκ Μπεγκντίλ
ΠΗΓΗ: Εφημερίδα «Χουριέτ»

Ναι και όχι. Είναι αλήθεια ότι η αναθεωρητική, εθνικιστική ρητορική πουλά πολύ καλά στην Τουρκία. είναι επίσης αλήθεια ότι το κοινό του Ερντογάν είναι ο μέσος Τούρκος ψηφοφόρος, αυτός δηλαδή που πολύ εύκολα «πιάνεται» από αυτή τη ρητορική περί του ενδόξου τουρκικού παρελθόντος, της μεγάλης «αδικίας» που έγινε στη χώρα έναν αιώνα πριν και πρέπει να διορθωθεί και περί της ανάγκης αναβίωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Αν σε αυτό προστεθεί και η ιδέα πως οι Τούρκοι είναι οι πιο πιστοί μουσουλμάνοι έχει βρεθεί ο τρόπος όχι απλώς να κρατάς στο χέρι τον ψηφοφόρο, αλλά ακόμα και να τον βάλεις να πεθάνει για σένα.

Το γεγονός ότι το βασικό κοινό του Ερντογάν είναι ο μέσος Τούρκος ψηφοφόρος δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο ίδιος, ολόψυχα, πιστεύει αυτά που λέει και πως η ρητορεία του μπορεί να γίνει πράξη κάποια μέρα αν σκεφτεί, ακόμα και από λάθος υπολογισμό, πως η Τουρκία είναι αρκετά ισχυρή ώστε «να διορθώσει το λάθος της ιστορίας», όπως είχε πει ο πρώην πρωθυπουργός Νταβούτογλου.

Επιπλέον, το να τροφοδοτείς με τέτοια αισθήματα μια κοινωνία γνωστή για την ξενοφοβία της, τον απομονωτισμό της και την συλλογική της επιθυμία για επιστροφή στις «ημέρες της δόξας», θα μπορούσε να αποδειχθεί πολιτικά καταστροφικό σε βάθος χρόνου ειδικά αν κάποιος από τους σημερινούς 18χρονους «στρατιώτες» του Ερντογάν αναδειχθεί στην ηγεσία της Τουρκίας σε μερικά χρόνια. Θα έχουμε έναν νέο και πιο άγριο Ερντογάν.

Ακόμα χειρότερα η ρητορική Ερντογάν όχι απλώς στερείται παντελώς λογικής αλλά είναι και ασυνεπής. Ας αφήσουμε στην άκρη τα λόγια του πως η Τουρκία θα έπρεπε να έχει έκταση 3,5-4 εκ. τετραγωνικών χιλιομέτρων και σήμερα έχει 780.000. Θα μπορούσε να έχει, αλλά δεν έχει. Γιατί στην ισλαμική λογική το μέγεθος μετράει; Πρόκειται για την Τουρκία η οποία είναι άραγε καλύτερη χώρα, ας πούμε, από την Ελβετία που έχει έκταση μόλις 41.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα;

Στις ομιλίες του ο Ερντογάν ανέφερε τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου. «Αυτά τα νησιά είναι κάτω από τη μύτη μας και ήταν δικά μας. Σε αυτά υπάρχουν τα μνημεία μας, η ιστορία μας, τα τζαμιά μας». Αυτό είναι αλήθεια, αλλά με την ίδια λογική μπορεί να υπάρξουν συνειρμοί καθόλου αρεστοί στον Ερντογάν.

Αν η ύπαρξη τόπων λατρείας, ιστορικών μνημείων του παρελθόντος σε μια χώρα δίνει το δικαίωμα εδαφικών διεκδικήσεωνν, τότε εμείς οι Τούρκοι θα πρέπει να πακετάρουμε τα πράγματά μας και να ξανακάνουμε το κοπιαστικό ταξίδι σε κάποιες μακρινές στέπες.

Υπάρχουν αμέτρητα μνημεία και ιστορικά σημάδια στην Ανατολία πριν την έλευση των Τούρκων, η ελληνορθόδοξη πατριαρχική βασιλική στην Κωνσταντινούπολη που οι οπαδοί του Ερντογάν παθιασμένα θέλουν να κάνουν τζαμί και η οποία κτίστηκε το 537 μ.Χ. δηλαδή 816 χρόνια πριν κτιστεί το πρώτο τζαμί στην πόλη.

Ο Ενρντογάν συχνά μιλά για το σχέδιο «Τουρκία 2071» με αναφορά στα 1000 χρόνια από την κατάληψη μέρους της Ανατολίας από τους Τούρκους το 1071. Με τον τρόπο αυτό παραδέχεται πως δεν υπήρχε τουρκικός πολιτισμός, τόποι λατρείας, τουρκική ιστορία στην χώρα που είναι η σημερινή Τουρκία.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως οι κάποιος από αυτούς τους πολιτισμούς που προϋπήρχαν μπορεί να έχει διεκδικήσεις επί της σημερινής Τουρκίας. Όπως ακριβώς και η οθωμανική ιστορία και τα τζαμιά δεν δίνουν το δικαίωμα στην Τουρκία να διεκδικεί ξένα εδάφη. Όταν λοιπόν ο Ερντογάν μιλά οφείλει να γνωρίζει ότι η ιστορία δεν ξεκινά το 1071, ούτε το 1453 μ.Χ.