Αναδιοργάνωση των ισραηλινών επιλαρχιών & Ελληνικός Στρατός

Σημαντικές και ευρείας έκτασης οργανωτικές και δομικές αλλαγές στο Όπλο των Τεθωρακισμένων, στο πλαίσιο της γενικότερης αλλαγής της δομής δυνάμεων, ανακοίνωσαν οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ.

Στο πλαίσιο αυτών των αλλαγών θα διαλυθούν έξι εφεδρικές τεθωρακισμένες ταξιαρχίες, εξέλιξη που αυτόματα θα σηματοδοτήσει την απόσυρση από την ενεργό υπηρεσία των αρμάτων μάχης Merkava I και Magach 7 (αναβαθμισμένη έκδοση του αμερικανικής προέλευσης M60 Patton). Σύμφωνα με ανοικτές πηγές, περί τα 180 άρματα μάχης Merkava I και περί τα 1.040 άρματα μάχης Magach 7 διατηρούνται σε εφεδρεία για τον εξοπλισμό των προαναφερθέντων έξι εφεδρικών τεθωρακισμένων ταξιαρχιών.

Με τη συνεργασία του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας (ΙΑΑΑ–ISDA)

Ποιες είναι οι έξι εφεδρικές τεθωρακισμένες ταξιαρχίες που πρόκειται να διαλυθούν δεν ανακοινώθηκε. Με βάση ανοικτές πηγές όμως μέχρι πρόσφατα αναφέρονταν στη δομή των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ πέντε τεθωρακισμένες ταξιαρχίες, οι: 10η «Harel», 14η, 211η «Yishai» (ακρωνύμιο των «Φρουρών της Ιερουσαλήμ»), 847η «Merkavot HaPlada» («ατσάλινα άρματα») και 500η «Kfir» («νεαροί λέοντες»), με την τελευταία να φέρεται να έχει διαλυθεί το 2003. Η απόφαση για τη διάλυση των έξι εφεδρικών τεθωρακισμένων ταξιαρχιών λήφθηκε τον περασμένο Ιούλιο από τον υπουργό Άμυνας του Ισραήλ, Moshe Ya’alon, κατόπιν εισήγησης των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ.

Όσον αφορά τις υπόλοιπες, αλλά εξίσου σημαντικές, αλλαγές αυτές, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα της βρετανικής εβδομαδιαίας αμυντικής επιθεώρησης «Jane’s Defence Weekly», δημοσιοποιήθηκαν από τον ίδιο τον επικεφαλής (διευθυντή) του Όπλου των Τεθωρακισμένων ταξίαρχο Shmuel Olansky κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου σε ισραηλινά μέσα μαζικής ενημέρωσης τον περασμένο Οκτώβριο.

Οργανωτικά οι αλλαγές επικεντρώνονται στο επίπεδο της μονάδας (τάγματος ή επιλαρχία μέσων αρμάτων – ΕΜΑ κατά την ορολογία του Ελληνικού Στρατού) της οποίας η παρούσα οργάνωση παρουσιάζεται στη συνημμένη διαφάνεια.

Ειδικότερα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο ταξίαρχος Olansky ανακοίνωσε ότι οι μονάδες επιπέδου τάγματος (επιλαρχίες) του Όπλου θα υποστούν αναδιοργάνωση στη βασική οργανωτική δομή τους. Πλέον θα αποτελούνται από τρεις λόχους (ίλες μέσων αρμάτων – ΙΜΑ κατά την ορολογία του Ελληνικού Στρατού), εκ των οποίων η μία θα είναι εφεδρική (δηλαδή θα στελεχώνεται με επιστράτευση εφέδρων) και οι υπόλοιπες δύο ενεργές, ενώ θα προστεθεί και ένας μηχανοκίνητος λόχος πεζικού (Μ/Κ ΛΠΖ) ειδικής σύνθεσης (δες συνημμένο διάγραμμα).

Τόσο η εφεδρική όσο και οι δύο ενεργές ίλες μέσων αρμάτων θα διαθέτουν τον ίδιο τύπο άρματος μάχης γεγονός που διευκολύνει τα μέγιστα στην ομογενοποίηση της συντήρησης και υποστήριξης του υλικού αλλά και της εκπαίδευσης του προσωπικού.
Ο μηχανοκίνητος λόχος πεζικού, κατά τον ταξίαρχο Olansky θα αποτελείται από τρεις διμοιρίες και θα υποστηρίζει τη μονάδα (ΕΜΑ). Η μία διμοιρία θα εκτελεί αποστολές παρατήρησης, η δεύτερη αναγνώρισης, ενώ η τρίτη θα επιχειρεί τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς όλμων (ΤΟΜΟ) τύπου Keshet (εκσυγχρονισμένη έκδοση του γνωστού M113 εξοπλισμένη με τον όλμο Cardom διαμετρήματος 120 χλστ. που κατασκευάζει η ισραηλινή Elbit Soltam).

Τo σύνολο των διμοιριών του Μ/Κ ΛΠΖ θα χρησιμοποιεί τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) M113 και μάλιστα με αναβαθμισμένες εκδόσεις τους σε ότι αφορά το επίπεδο παρεχόμενης προστασίας στο επιβαίνον προσωπικό και την κινητικότητα (τομέας στον οποίο διακρίνεται η ισραηλινή αμυντική βιομηχανία).

Κατά τον ταξίαρχο Olansky ο μικρός αριθμός (σύμφωνα με ανοικτές πηγές έχουν παραληφθεί τα 200 από τα 250 που έχουν συνολικά παραγγελθεί) των νέων σύγχρονης τεχνολογίας ΤΟΜΠ Namer, που στην τρέχουσα έκδοση παραγωγής χρησιμοποιεί το σκάφος του άρματος μάχης Merkava IV, έχει δεσμευθεί για τον κατά προτεραιότητα εξοπλισμό των ταξιαρχιών πεζικού των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ.

Η προαναφερθείσα οργανωτική αλλαγή δεν είναι αυτόνομη αλλά εντάσσεται στον γενικότερο σχεδιασμό των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ να προικοδοτήσουν στο μέλλον κάθε ταξιαρχία με μία ανεξάρτητη υπομονάδα (λόχο / ίλη) αναγνώρισης και ένα τάγμα μηχανικού μάχης. Σύμφωνα με τον ταξίαρχο Olansky οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ επρόκειτο να αρχίσουν τη στρατολόγηση προσωπικού για τη στελέχωση των νέων Μ/Κ ΛΠΖ τον Νοέμβριο. Αρχικά θα εκπαιδευθούν ως τυφεκιοφόροι και στη συνέχεια θα τοποθετηθούν στις αναδιοργανωμένες μονάδες του Όπλου των Τεθωρακισμένων. Επίσης, ο Olansky σημείωσε ότι η συγκεκριμένη οργανωτική αλλαγή ελπίζεται ότι θα αναβαθμίσει την ποιότητα των στρατεύσιμων που εκδηλώνουν την επιθυμία να υπηρετήσουν στις μονάδες του Όπλου των Τεθωρακισμένων.

Με την εξαίρεση της 401ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας «Ikvot HaBarzel» (σε ελεύθερη μετάφραση «ατσάλινες ερπύστριες») που επιχειρεί τα υπερσύγχρονα άρματα μάχης Merkava IV, όλοι οι υπόλοιποι σχηματισμοί και μονάδες του Όπλου αντιμετωπίζουν προβλήματα στο να προσελκύσουν τον αναγκαίο αριθμό στρατεύσιμων. Η κατάσταση πιθανώς θα βελτιωθεί το 2014 όταν και η 7η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία «Saar» («Καταιγίδα»), η δεύτερη από τις τέσσερις ενεργές τεθωρακισμένες ταξιαρχίες (οι άλλες δύο είναι η 188η και η 460η), θα επιχειρεί με άρματα μάχης Merkava IV (σύμφωνα με ανοικτές πηγές σε υπηρεσία βρίσκονται 360 άρματα του τύπου ενώ υπό παραγωγή βρίσκονται επιπλέον 300).

Εξαιρετικά σημαντική είναι και η αιτιολόγηση από τον ταξίαρχο Olansky της υιοθέτησης της νέας βασικής οργανωτικής δομής αλλά και των γενικότερων αλλαγών στο Όπλο των Τεθωρακισμένων των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ. Όπως ανέφερε αντιπροσωπεύουν τη μετάβαση στην επόμενη φάση εξέλιξης του Όπλου και την προετοιμασία των μονάδων για να αντεπεξέλθουν στις συνθήκες του σύγχρονου πεδίου μάχης. Συμπλήρωσε δε ότι στο πλαίσιο μελλοντικών συγκρούσεων οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ θα βρεθούν αντιμέτωπες με εχθρικές δυνάμεις που θα επιχειρούν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές αλλά και περιοχές με πλούσια βλάστηση (δάση, κ.λπ.) και θα είναι εξοπλισμένες με πολύ μεγάλους αριθμούς αντιαρματικών όπλων και εκρηκτικών (νάρκες, αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμοί – IED) που θα επιχειρήσουν να απαγορεύσουν στις φίλιες δυνάμεις την εκτέλεση ελιγμών στο βάθος της εχθρικής αμυντικής τοποθεσίας.

Επιπρόσθετα, οι εμφύλιες συγκρούσεις στη Συρία έχουν ελαχιστοποιήσει την πιθανότητα μαζικών αρματομαχιών όπως στο παρελθόν, ενώ οι κατά γενικό τεκμήριο κύριοι αντίπαλοι του Ισραήλ, η Χεζμπολάχ στον Λίβανο και η Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, επιχειρούν χρησιμοποιώντας στρατηγική και τακτικές ασύμμετρου πολέμου.

Φυσικά μία άλλη σημαντική παράμετρος για την προαναφερθείσα αναδιοργάνωση είναι και το κόστος. Και για αυτό τον λόγο διαλύθηκαν οι έξι εφεδρικές τεθωρακισμένες ταξιαρχίες και ο σημαντικός αριθμός μονάδων και υπομονάδων αρμάτων που οργανικά ανήκαν σε αυτές. Ο ισραηλινός αμυντικός προϋπολογισμός (παρά τη γενναία ετήσια «επιχορήγηση» από τις ΗΠΑ) υφίσταται σημαντικές πιέσεις και μάλιστα η εν λόγω αναδιάρθρωση δεν θα ήταν δυνατόν να υλοποιηθεί εάν η κυβέρνηση του Ισραήλ τα τέλη Οκτωβρίου δεν αποφάσιζε την αύξηση του προϋπολογισμού για το 2014 κατά περίπου 780 εκατ. δολάρια. Χωρίς την αύξηση του προϋπολογισμού, η στελέχωση, αλλά κυρίως η εκπαίδευση των συγκροτούμενων Μ/Κ ΛΠΖ ειδικής σύνθεσης δεν θα ήταν δυνατή με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η συνολική επιχειρησιακή ικανότητα των μονάδων στις οποίες οργανικά ανήκουν.

Η ελληνική διάσταση της ισραηλινής αναδιοργάνωσης

Κατά την άποψη μας, η περιληπτικά (αποκλειστικά στη βάση των διαθέσιμων πληροφοριών) περιγραφείσα αναδιοργάνωση των μονάδων του Όπλου των Τεθωρακισμένων των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ, χρήζει ιδιαίτερης μελέτης και ανάλυσης από τον Ελληνικό Στρατό.

Είναι φυσικά προφανές ότι το επιχειρησιακό περιβάλλον που ο Ελληνικός Στρατός αλλά και γενικότερα οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις καλούνται να επιχειρήσουν, είναι ουσιωδώς διαφορετικό από την περίπτωση του Ισραήλ καθώς ο κύριος αντίπαλος, η Τουρκία, διαθέτει και συνεχώς επενδύει στην αναβάθμιση μεγάλου όγκου τεθωρακισμένων και μηχανοκίνητων δυνάμεων, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι αναπτυγμένη στη ζώνη ευθύνης της 1ης Τουρκικής Στρατιάς, στην Ανατολική Θράκη.

Το ενδιαφέρον στην ισραηλινή αναδιοργάνωση εστιάζεται (χωρίς να περιορίζεται) στη λύση που επιλέχθηκε για τη βελτιστοποίηση της συνεργασίας και του συντονισμού του διωνύμου αρμάτων μάχης – μηχανοκίνητου πεζικού, που αποδεδειγμένα είναι καθοριστική παράμετρος για την επιτυχία στο πεδίο της μάχης. Μία λύση που φυσικά είναι προσαρμοσμένη στις συνθήκες και τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί στο θέατρο επιχειρήσεων όπου αναμένεται να επιχειρήσουν οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ.

Όμως παρόλα αυτά η βελτιστοποίηση της συνεργασίας και του συντονισμού του διωνύμου αρμάτων μάχης – μηχανοκίνητου πεζικού, δηλαδή η με απλά λόγια επίτευξη της βέλτιστης σύνθεσης του μίγματος του διωνύμου αποτελεί και για τον Ελληνικό Στρατό ζητούμενο.

Υπενθυμίζεται ότι σήμερα οι βασικές οργανωτικές δομές των δύο κύριων Όπλων Ελιγμού του Ελληνικού Στρατού, δηλαδή των Όπλων του Ιππικού – Τεθωρακισμένων και του Πεζικού, είναι αντίστοιχα η επιλαρχία μέσων αρμάτων (ΕΜΑ) και το Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (Μ/Κ TΠ).

Η Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων (ΕΜΑ) είναι μονάδα επιπέδου τάγματος που η τυπική συγκρότηση της περιλαμβάνει τρεις Ίλες Μέσων Αρμάτων (ΙΜΑ, υπομονάδα επιπέδου λόχου) και μία Ίλη Διοίκησης (Ι.ΔΚΣΗΣ).

Κάθε ΙΜΑ διαθέτει τρεις Ουλαμούς Μέσων Αρμάτων (ΟΥΜΑ) που ο καθένας διαθέτει τέσσερα άρματα μάχης και ένα Ουλαμό Διοίκησης στον οποίο υπάγεται ένα διοικητικό άρμα (σύνολο: 41 άρματα μάχης). Το προσωπικό της τυπικής ΕΜΑ ανέρχεται σε περίπου 370 άτομα και από πλευράς υλικού διαθέτει ακόμα τέσσερα άρματα περισυλλογής και δύο γεφυροφόρα άρματα όπως επίσης και μεγάλο αριθμό τεθωρακισμένων και μη οχημάτων που επιχειρούν κυρίως οι ουλαμοί της Ίλης Διοίκησης.

Το Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (Μ/Κ TΠ) είναι επίσης μονάδα επιπέδου τάγματος που η τυπική συγκρότηση του περιλαμβάνει τρεις Μηχανοκίνητους Λόχους Πεζικού (Μ/Κ ΛΠΖ), έναν Λόχο Υποστήριξης (ΛΥΤ) και έναν Λόχο Διοίκησης (Λ.ΔΚΣΗΣ).

Κάθε Μ/Κ ΛΠΖ αποτελείται από τρεις μηχανοκίνητες διμοιρίες (κάθε μία διαθέτει τέσσερα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης πεζικού – ΤΟΜΑ ή τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού – ΤΟΜΠ), διμοιρία υποστήριξης και διμοιρία διοίκησης (ένα ΤΟΜΑ/ΤΟΜΠ) και συνολικά διαθέτει 13 ΤΟΜΑ/ΤΟΜΠ. Το προσωπικό του τυπικού Μ/Κ TΠ ανέρχεται σε περίπου 640 άτομα και από πλευράς υλικού διαθέτει ακόμα τέσσερα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς όλμων (ΤΟΜΟ) Μ106Α1/-Α2 και ένα ΤΟΜΠ διαμορφωμένο σε Κέντρο Διεύθυνσης Πυρός (ΚΔΠ) που ανήκουν στη Διμοιρία Όλμων, ερπυστριοφόρα ή και τροχοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα – φορείς αντιαρματικών όπλων (όπως M901A1/-A2 ITV, M1114GR) που ανήκουν στη διμοιρία Αντιαρματικών, ελαφρά τεθωρακισμένα ή μη οχήματα (VBL, Mercedes Benz M240GD) που ανήκουν στη διμοιρία αναγνώρισης και μεγάλο αριθμό τεθωρακισμένων και μη οχημάτων που επιχειρούν κυρίως οι διμοιρίες του Λόχου Διοίκησης.

Με βάση αυτές τις δύο προαναφερόμενες βασικές οργανωτικές δομές των μονάδων ελιγμού οι σχηματισμοί (ταξιαρχίες) του Ελληνικού Στρατού συγκροτούν κατά περίπτωση συγκροτήματα (Σ.ΙΜΑ ή Σ.Μ/Κ ΛΠΖ, σε επίπεδο υπομονάδας) και τακτικά συγκροτήματα (ΤΣ.ΕΜΑ ή ΤΣ.Μ/Κ TΠ σε επίπεδο μονάδας), με σκοπό την επίτευξη του καλύτερου για τις συγκεκριμένες τακτικές συνθήκες «μίγματος» του διωνύμου άρματος μάχης – μηχανοκίνητου πεζικού.

Τα συγκροτήματα και κατ’ επέκταση τα τακτικά συγκροτήματα μπορούν να έχουν μεγαλύτερη, ίση ή μικρότερη αναλογία τμημάτων αρμάτων μάχης – μηχανοκίνητου πεζικού ανάλογα με την κρίση του διοικητή της ταξιαρχίας και των αναγκών υποστήριξης των σχεδίων του. Είναι αυτονόητο ότι οι παράγοντες Αποστολή, Εχθρός, Έδαφος, Χρόνος, Διατιθέμενες δυνάμεις (ΑΕΕΧΔ) αποτελούν καθοριστικά κριτήρια για τη λήψη της σχετικής απόφασης.

Η συγκεκριμένη πρακτική ακολουθείται εδώ και δεκαετίες στον Ελληνικό Στρατό και έχει το πλεονέκτημα ότι είναι γνωστή και «χαρτογραφημένη» σε ότι αφορά τις διαδικασίες. Όμως σήμερα με βάση την εξέλιξη της απειλής και τα δεδομένα που αφορούν τη διάθεση των οικονομικών και ανθρώπινων πόρων συνεχίζει να αποτελεί τη βέλτιστη επιλογή;

Το συγκεκριμένο ερώτημα είναι πολύ περίπλοκο και η ανάλυση των δεδομένων αλλά και των ζητούμενων του εκφεύγει της έκτασης του συγκεκριμένου σημειώματος.

Ήδη έχει απασχολήσει τον Ελληνικό Στρατό ο οποίος μερικά χρόνια πριν, τη διετία 2009-2010, διεξήγαγε δοκιμές με τα αποκαλούμενα σύνθετα τάγματα ελιγμού, δηλαδή οργανωτικές δομές όπου η σύζευξη των δύο παραμέτρων του διωνύμου άρματος μάχης – μηχανοκίνητου πεζικού γίνεται μόνιμη στο οργανωτικό επίπεδο της μονάδας. Παγκοσμίως τα σύνθετα τάγματα ελιγμού δεν αποτελούν καινοτομία αφού ήδη χρησιμοποιούνται από διάφορες χερσαίες δυνάμεις. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ίσως ο Στρατός των ΗΠΑ που στις ομάδες μάχης βαρέων ταξιαρχιών (HBCT: Heavy Brigade Combat Team) έχει αρχικά είχε διαθέσει δύο, και πλέον τρία σύνθετα τάγματα ελιγμού (καθένα με δύο ΙΜΑ και δύο Μ/Κ ΛΠΖ) ως μονάδες ελιγμού ανά ταξιαρχία (μαζί μία επιλαρχία αναγνώρισης).

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχαν τότε δει το φως της δημοσιότητας ως σύνθετα τάγματα ελιγμού είχαν διαμορφωθεί και δοκιμαστεί τρεις συνολικά μονάδες επιπέδου τάγματος, δύο στην περιοχή ευθύνης της 1ης Στρατιάς και μία στην περιοχή ευθύνης της Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοίκησης Εσωτερικού – Νήσων (ΑΣΔΕΝ). Αξίζει να σημειωθεί ότι για πρώτη φορά παρόμοιες δοκιμές είχαν διεξαχθεί τη δεκαετία του 1970, γεγονός που αποτελεί σημείο ένδειξης ότι η επιχειρησιακή οργανωτική βελτιστοποίηση των βασικών οργανωτικών δομών αποτελεί διαχρονικό ζητούμενο για τον Ελληνικό Στρατό και αντικείμενο μόνιμου προβληματισμού.

Στο πλαίσιο των προαναφερθέντων δοκιμών σε μονάδα ΕΜΑ είχε προστεθεί ένας Μ/Κ ΛΠΖ ενώ σε Μ/Κ TΠ μία ΙΜΑ. Έτσι και οι δύο μονάδες διέθεταν τέσσερις υπομονάδες ελιγμού (τρεις ΙΜΑ και ένα Μ/Κ ΛΠΖ στην πρώτη περίπτωση και τρεις Μ/Κ ΛΠΖ και μία ΙΜΑ στη δεύτερη). Με αυτό τον τρόπο σε επίπεδο μονάδας ήταν δυνατή η δημιουργία συγκροτημάτων μόνιμης σύνθεσης παρά το γεγονός ότι στην αναλογία αρμάτων – μηχανοκίνητου πεζικού ή μηχανοκίνητου πεζικού – αρμάτων 3:1 οι επιλογές είναι συγκεκριμένες, ενώ είναι αυτονόητο ότι το επίπεδο συνεργασίας και συντονισμού αυξάνεται κατακόρυφα. Φυσικά η δημιουργία ισόρροπων (δύο ΙΜΑ και δύο Μ/Κ ΛΠΖ) σύνθετων ταγμάτων ελιγμού επιτρέπει περισσότερους συνδυασμούς.

Βέβαια, στην ελληνική περίπτωση η μετάβαση στην οργανωτική δομή του σύνθετου τάγματος ελιγμού, πέρα από τα όποια πρακτικά επιχειρησιακά οφέλη (τα οποία οι συγκεκριμένες δοκιμές αποσκοπούσαν να αξιολογήσουν) απαιτούσε σημαντικές αλλαγές τόσο στην υποστήριξη μάχης όσο και τις υποδομές.

Καθώς οι μονάδες ελιγμού είναι κατά βάση συγκροτημένες σε τριαδική βάση (τρεις υπομονάδες ελιγμού και μία υπομονάδα διοίκησης – υποστήριξης) η προσθήκη τέταρτης υπομονάδας ελιγμού αυτομάτως δημιουργεί ζήτημα υποδομών οι οποίες είναι φυσικό τις τελευταίες δεκαετίες να είναι προσανατολισμένες στο τριαδικό μοντέλο.

Το ίδιο ισχύει και για την υποστήριξη σε επίπεδο μονάδας όπου πρέπει να γίνουν σημαντικές αλλαγές τόσο σε επίπεδο οργάνωσης (αριθμός και τύπος ουλαμών / διμοιριών της Ίλης / Λόχου Διοίκησης) όσο και εξοπλισμού (χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η προσθήκη τουλάχιστον ενός άρματος περισυλλογής στη Διμοιρία Συντήρησης του Μ/Κ TΠ για την περισυλλογή των αρμάτων μάχης της οργανικής ΙΜΑ που είναι εκτός των δυνατοτήτων των οχημάτων περισυλλογής M578 που χρησιμοποιούνται σήμερα).

Εκ πρώτης όψης η ενσωμάτωση ενός Μ/Κ ΛΠΖ σε μία ΕΜΑ εμφανίζεται πολύ πιο εύκολη διαδικασία απ΄ ότι η ενσωμάτωση μίας ΙΜΑ σε ένα Μ/Κ TΠ. Ο λόγος είναι ότι το υλικό του Μ/Κ ΛΠΖ που είναι εξοπλισμένος με ΤΟΜΠ βρίσκεται ήδη σε υπηρεσία με την ΕΜΑ η οποία επίσης διαθέτει ισχυρές δυνατότητες συντήρησης και περισυλλογής μάχης. Αντίθετα, η ενσωμάτωση μίας ΙΜΑ σε ένα Μ/Κ TΠ απαιτεί σοβαρές αλλαγές στη στελέχωση και εξοπλισμό του τμήματος συντήρησης (διμοιρία) του τάγματος ώστε να ανταποκριθεί στην υποστήριξη και συντήρηση των αρμάτων μάχης.

Προφανώς, η ομογενοποίηση των Πινάκων Οργάνωσης – Υλικού (ΠΟΥ) της ΕΜΑ και του Μ/Κ TΠ αποτελεί το πρώτο βήμα στη δημιουργία σύνθετων ταγμάτων ελιγμού. Επίσης, θα πρέπει να διερευνηθεί η αναγκαιότητα και η δυνατότητα προικοδότησης των ΕΜΑ με διμοιρία όλμων κατά τον παράδειγμα του Μ/Κ TΠ. Ας σημειωθεί, ότι με βάση τις προαναφερθείσες εξαγγελίες για την αναδιοργάνωση του Όπλου των Τεθωρακισμένων των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ, αυτή είναι μία επιλογή που υιοθετήθηκε.

Επίσης, θα πρέπει να αναφερθούμε και σε μία άλλη σημαντική διάσταση του ισραηλινού μοντέλου η οποία επιτρέπει την ομαλή ενσωμάτωση των εφεδρειών στις ενεργές μονάδες. Όπως αναφέρθηκε στις νέες ισραηλινές ΕΜΑ η μία από τις τρεις ίλες θα είναι εφεδρική, δηλαδή θα στελεχώνεται με την ενεργοποίηση εφεδρικού προσωπικού. Προφανώς, το υλικό της συγκεκριμένης ίλης θα διατηρείται σε μακρά αποθήκευση με ότι αυτό συνεπάγεται για τη φθορά και το λειτουργικό κόστος.

Τέλος, άξια μνείας είναι η επαύξηση των δυνατοτήτων αναγνώρισης – επιτήρησης που επιδιώκεται με την προσθήκη του Μ/Κ ΛΠΖ ειδικής σύνθεσης στις νέου τύπου ισραηλινές ΕΜΑ. Η αναγνώριση – επιτήρηση και κατ’ επέκταση ο εντοπισμός – αναγνώριση στόχων σε βάθος αποτελεί κρίσιμη δυνατότητα στο σημερινό πεδίο της μάχης και ο Ελληνικός Στρατός θα πρέπει να βελτιστοποιήσει τις δυνατότητες του στον τομέα.

Εν κατακλείδι

Προκειμένου ο Ελληνικός Στρατός να αντεπεξέλθει στην επιχειρησιακή αποστολή του και σε συνδυασμό με τα δεδομένα που σήμερα ισχύουν στους τομείς των οικονομικών και ανθρώπινων πόρων, είναι αναγκαία η εξέταση σε βάθος των βασικών οργανωτικών δομών και η υιοθέτηση αλλαγών οι οποίες θα μεγιστοποιήσουν την επιχειρησιακή τους ικανότητα και μαχητική ισχύ.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει την περισσότερο ή λιγότερο άκριτη υιοθέτηση οργανωτικών μοντέλων που υιοθετούν άλλες χερσαίες δυνάμεις ανά τον κόσμο, αλλά σίγουρα επιβάλλει τη σε βάθος μελέτη τους (που στη συγκεκριμένη περίπτωση θα διευκολυνθεί από την στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ). Επίσης, φυσικό είναι, ότι η υλοποίηση των όποιων αλλαγών έχει οικονομικό κόστος και κατά συνέπεια θα πρέπει να αναληφθεί όταν η εθνική οικονομία θα καταστεί ικανή να διαθέσει τις αναγκαίες πιστώσεις.

Όμως η παρούσα περίοδος αλλά και το ορατό μέλλον που δεν φαίνεται, με τις μέχρι στιγμής ενδείξεις, να σημειώνονται δραματικές αλλαγές, μπορούν να αξιοποιηθούν για να μελετηθούν και προετοιμαστούν (συμπεριλαμβανομένης και της δοκιμής) οι όποιες αλλαγές κρίνονται αναγκαίες.

Δυστυχώς, σε αντίθεση με τις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ αλλά και πολλών άλλων χωρών εταίρων και φίλων (εντός και εκτός εισαγωγικών) στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Ελληνικός Στρατός είναι αναγκασμένος από την απειλή που αντιμετωπίζει να διατηρεί υψηλής ετοιμότητας, προ-τοποθετημένες δυνάμεις που να μπορούν να επιχειρούν σε υψηλής έντασης και πυκνότητας επιχειρήσεις σε δύο (Θράκη, Αιγαίο) και στο άμεσο μέλλον, με την ανακήρυξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) σε τρία (Ανατολική Μεσόγειος) θέατρα επιχειρήσεων.

Κατά συνέπεια η δομή, η οργάνωση, ο εξοπλισμός και η εκπαίδευση θα πρέπει να βελτιστοποιούνται στο πλαίσιο μίας συνεχούς διαδικασίας, ώστε να ανταποκριθούν στις αυξανόμενες επιχειρησιακές απαιτήσεις.