Στη Νότια Κορέα οι υπουργοί Άμυνας παραιτούνται, στην Ελλάδα ποτέ…

Οι Ασιάτες αξιωματούχοι κάποτε έκαναν – και ενίοτε κάνουν – χαρακίρι για λόγους τιμής, ή απλώς παραιτούνται… Οι Έλληνες δεν αφήνουν το αυτάκι τους να ιδρώσει…

Έτσι πρέπει να γίνει αντιληπτή η παραίτηση του υπουργού Άμυνας της Νότιας Κορέας. Ο Κιμ Τάε-Γιουνγκ υπέβαλε την παραίτησή του δυο μέρες μετά τα όσα συνέβησαν στην κορεατική χερσόνησο. Η κριτική που δέχτηκε ο υπουργός απ’ όλο το πολιτικό φάσμα, ήταν έντονη. Από τις κατηγορίες περί αιφνιδιασμού, χαμηλής ετοιμότητας και άγνοια του τρόπου αντίδρασης, δε γλύτωσε ούτε ο πρωθυπουργός, ούτε οι κυβερνητικοί σύμβουλοι, από τους οποίους και ζητήθηκε να υπάρξουν απολύσεις.

Ο πρόεδρος της χώρας Λη Μγιουνγκ-Μπακ έδωσε εντολή να σταλούν περισσότερα στρατεύματα στο νησί που δέχτηκε το βορειοκορεατικό βομβαρδισμό, σε αντίθεση με την απόφαση του 2006 για απόσυρση δυνάμεων από τη νήσο Γέονπγιονγκ. Επίσης ζήτησε να εξοπλιστούν οι μονάδες των συνόρων με τα πιο σύγχρονα οπλικά συστήματα.

Οι δηλώσεις του προέδρου και του κυβερνητικού εκπροσώπου αναφέρουν ότι δεν πρόκειται να υπάρξει εφησυχασμός γιατί τέτοιες κρίσεις αναμένονται να ξαναγίνουν, ενώ την επόμενη φορά θα υπάρξουν στρατιωτικά αντίποινα.

Τοπικός στρατιωτικός αξιωματούχος ανέφερε ότι στο νησί υπήρχαν πυροβόλα, αλλά ήταν μόνο έξι συνολικά. Οποιαδήποτε προσπάθειά τους να βάλλουν δε θα έφερνε ιδιαίτερα αποτελέσματα, ενώ θα κινδύνευαν από τα πυρά αντιπυροβολικού. Προς το παρόν εξετάζεται αν τα βορειοκορεατικά βλήματα ήταν θερμοβαρικά, κάτι που συνεπάγεται πιο βίαια αποτελέσματα με κάψιμο των εχθρικών στόχων.

Κάνοντας μια σύντομη αναδρομή στις αντίστοιχες ελληνοτουρκικές κρίσεις, κάποιος παρατηρητής θα σημείωνε τα παρακάτω:

α) Ουδέποτε υπήρξε παραίτηση ή σκέψη για παραίτηση Έλληνα υπουργού Άμυνας έπειτα από ανάλογα περιστατικά. Ο πυρήνας της δουλειάς του Υπουργού Άμυνας είναι να συντονίζει το σκέλος της στρατιωτικής αποτροπής της χώρας. Από τη στιγμή που όχι μόνο η αποτροπή, αλλά και η ενδοπολεμική αποτροπή (intra-war deterrence) έχουν πεθάνει, τότε μιλάμε για ξεκάθαρη αποτυχία του έργου του.

Εν συντομία, από τα Ίμια ο κ. Πάγκαλος προήχθη σε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Ο Ευ. Μεϊμαράκης χάθηκε από το προσκήνιο, όχι για την αποτυχία του να μην επιτρέψει στους Τούρκους να αλωνίζουν έξω από το σπίτι του πρωθυπουργού του, Κ. Καραμανλή, αλλά γιατί δεν πήγε καλά το κόμμα στις εκλογές. Προΐσταται βέβαια ερευνητικού υποτίθεται, κομματικού ιδρύματος με παχυλό προϋπολογισμό. Ακόμα και σήμερα βλέπουμε την κατάσταση αυτή να διαιωνίζεται.

β) Βλέπουμε ότι ο πρόεδρος της χώρας έδωσε εντολή να υπάρξει άμεση ενίσχυση των συνόρων σε προσωπικό και σε σύγχρονο οπλισμό. Στην Ελλάδα, μετά από τόσα χρόνια απραξίας ενίσχυσης με σύγχρονο υλικό (ακόμα και μεταχειρισμένο), ο νυν πρωθυπουργός παρουσιάζεται και μιλάει για περικοπές στην Άμυνα. Πως γίνεται να κάνει περικοπές από ανύπαρκτα εξοπλιστικά μόνο ο ίδιος μπορεί να το γνωρίζει. Τα όσα δε, λέει για επένδυση στην τεχνολογία και στη βιομηχανία ισχύουν, σε θεωρητικά πάντα επίπεδο, για άλλους τομείς. Η απόλυτη παράκρουση.

Όσον αφορά την ενίσχυση με προσωπικό, το σίγουρο είναι ότι ούτε όραμα μπορούν να δώσουν, ούτε λύση, σαν απλοί διαχειριστές που είναι. Μείωσαν τη θητεία, την ευτέλισαν ακόμα και μέσω των παιδιών τους (που κάνουν θητεία στα σύνορα… Κολωνακίου και Συντάγματος), και απέτυχαν τραγικά στο σύστημα προσλήψεως Επαγγελματιών Οπλιτών. Η παρούσα κυβερνητική παράταξη, με τη συναίνεση της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης, μείωσαν τη θητεία επικαλούμενοι ανύπαρκτο πολιτικό κόστος και αύξησαν τον αριθμό του έμμισθου προσωπικού. Τυχαίο είναι ότι τώρα πρέπει να μειώσουμε τους δημοσίους υπαλλήλους; Θα είχε ενδιαφέρον αν μπορούσε να απαντήσει ο πρωθυπουργός αν θα συμπεριληφθεί και αυτό το ζήτημα στο έγκλημα της οικονομίας. Δηλαδή, δημιούργησαν ένα πρόβλημα, το οποίο έλυσαν θεωρητικά μεν, πρακτικά δε, με τον πιο ακριβό τρόπο.

Απορίας άξιο είναι τι πράττουν, αν όντως πράττουν, ο Υπ. Άμυνας και οι Αρχηγοί. Αν δε συμφωνούν με κάτι που έχουν πραγματικά δίκιο, υπάρχει και η παραίτηση. Διαφορετικά η κατάσταση είναι δεδομένη. Ακόμα κι αν στη φαντασία τους νομίζουν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος γενικευμένου πολέμου, αλλά μόνο… ασύμμετρες απειλές, τότε τι είναι όταν ο αντίπαλος σου στέλνει καθημερινά 300-400 λαθρομετανάστες;

Γνωρίζουν άραγε τι είναι η ασύμμετρη απειλή; Μη συμβατική αποκαλείται πλέον στο ΝΑΤΟ. Το έχουν πάρει άραγε είδηση ή δεν έλιωσε ακόμα η καραμέλα που έμαθαν να πιπιλάνε τα τελευταία χρόνια;