Κύπρος: Δεύτερος γύρος αδειοδοτήσεων στην ΑΟΖ της μέσα στο 2011!

Η Λευκωσία ετοιμάζεται να προχωρήσει στον δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων αναφορικά με την έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων, δηλαδή πετρελαίου και φυσικού αερίου, από την θαλάσσια περιοχή η οποία βρίσκεται στα όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κύπρου.

Ποιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον διευθυντή της διεύθυνσης ενέργειας Σόλωνα Κασσίνη, η Λευκωσία αναμένεται να ενεργοποιήσει το δεύτερο «κύμα» αδειοδοτήσεων μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του 2011.

Υπενθυμίζεται πως η Κύπρος έχει χωρίσει σε 13 «οικόπεδα» (Blocks) μία θαλάσσια έκταση 51.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων νοτίως της νήσου, η οποία προσφέρεται προς έρευνα και εκμετάλλευση. Σύμφωνα με τον Σ. Κασσίνη ο δεύτερος γύρος πρόκειται να περιλάβει και τα δύο ανατολικότερα «οικόπεδα» τα οποία δεν είχαν τεθεί προς ενοικίαση κατά τον πρώτο γύρο αδειοδοτήσεων ο οποίος είχε λάβει χώρα το 2007.

Είναι σαφές πως ο δεύτερος γύρος αδειοδοτήσεων είναι δυνατόν να συμπεριλάβει και τα πλέον ανατολικά «οικόπεδα» αφού οι συνοριακές εκκρεμότητες με το Ισραήλ είχαν ευτυχή κατάληξη, με αποτέλεσμα η κάθε χώρα να ξέρει τι ακριβώς της ανήκει.

Η αμερικανο-ισραηλινών συμφερόντων εταιρεία Noble Energy, η οποία και είναι υπεύθυνη για τις γειτνιάζουσες προς την Κύπρο, ισραηλινές περιοχές, είναι υποχρεωμένη να ξεκινήσει την πρώτη ερευνητική αποστολή στον Κυπριακό τομέα στο διάστημα μεταξύ του Οκτωβρίου του 2011 και του Οκτωβρίου του 2013.

Έχει πλέον γίνει τετριμμένο να υπογραμμίσουμε την σημασία των ενεργειών της Λευκωσία στον συγκεκριμένο τομέα και τι ακριβώς καταδεικνύουν για το γενικό «κλίμα» που επικρατεί στην Ανατολική Μεσόγειο.

Με άλλα λόγια είναι σαφές πως η Λευκωσία έχει σφυρηλατήσει μία συμμαχία, η οποία φυσικά βασίζεται καθαρά και αποκλειστικά στην έννοια του «κοινού συμφέροντος», τόσο με το Τελ-Αβίβ όσο και με την Ουάσιγκτον.

Από την πλευρά της, η Αθήνα θα πρέπει επιτέλους να αντιληφθεί πως η ευκαιρία που της δίνεται παρουσιάζεται μία φορά στα εκατό χρόνια αφού η γεωπολιτική ισορροπία έχει αλλάξει άρδην υπέρ ημών.

Εμείς θα πρέπει, αντί να γλύφουμε στην κυριολεξία και χωρίς εισαγωγικά, τα Οθωμανικά πόδια, να κινηθούμε γρήγορα και με αποφασιστικότητα αφού το «τρένο έχει πλέον ξεκινήσει», οι υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου πρόκειται στα επόμενα χρόνια να εξορυχτούν. Για εμάς το δίλημμα είναι ένα: Θα συμμετάσχουμε στην μοιρασιά η οποία στο κάτω-κάτω της γραφής γίνεται εν πολλοίς σε δικά μας χωράφια, ή απλά να καταστούμε κομπάρσοι της ιστορίας για άλλη μία φορά…



Και κάτι ακόμα: θα πρέπει να γνωρίζουμε πως η «φύση απεχθάνεται το κενό», εάν δεν διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας τώρα, κάποιος άλλος θα μας αντικαταστήσει…