Ιταλικό μοντέλο για την αύξηση των επενδύσεων, αναζητείται ελληνικό…

Είναι γνωστό ότι η Ιταλία βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, αντίστοιχη περίπου με της Ελλάδας και σε αρκετές περιπτώσεις παρόμοια με τα ελληνικά προϊόντα. Με μία όμως διαφορά…

Μόνη διαφορά είναι ότι έχει βαριά βιομηχανία και εκμεταλλεύεται τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Ωστόσο, ούτε αυτό φαίνεται να είναι αρκετό, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι να προχωράει στην υλοποίηση στρατηγικού σχεδίου που θα αυξήσει τις επενδύσεις και την ανάπτυξη στη χώρα. Πολύ απλά μια χώρα που δεν παράγει δε θα μπορεί να φορολογεί τις επιχειρήσεις και τους πολίτες της επ’ αόριστο.

Κατά τη διάρκεια συνεδρίου για την οικονομική ανάπτυξη και τη βιομηχανία, ο υπουργός Οικονομίας, Τζιούλιο Τρεμόντι, υπενθύμισε το παράδειγμα της κρατικής κοινοπραξίας IRI η οποία είχε δημιουργηθεί το 1933 από τον Μπενίτο Μουσολίνι, αλλά στην μεταπολεμική περίοδο είχε γίνει κολοσσός με 1.000 εταιρείες-μέλη και 560.000 εργαζομένους, παρέχοντας ταυτόχρονα δάνεια στις επιχειρήσεις προκειμένου να αναπτυχθούν. Η ακριβής ονομασία του IRI είναι Instituto Ricostruzione Industriale (Ινστιτούτο Βιομηχανικής Αναδόμησης). Το 2002 η τότε κυβέρνηση της Ιταλίας το είχε καταργήσει, με αποτέλεσμα να χαθεί ένα μέρους του ελέγχου σε εταιρείες όπως η Eni και η Enel.

Το ίδιο μοντέλο θέλει να εφαρμόσει και σήμερα η ιταλική κυβέρνηση, δεδομένου ότι η χώρα διαθέτει πολλές μικρές εταιρείες, που δύσκολα μπορούν να ανταγωνιστούν τις μεγάλες πολυεθνικές, όχι μόνο της Κίνας, αλλά και της Γαλλίας, οι οποίες εξαγοράζουν συνεχώς τμήματα των ιταλικών.

Το σχήμα θα είναι αντίστοιχο του Στρατηγικού Επενδυτικού Κεφαλαίου (Fond Stratégique d’Investissement) της Γαλλίας, μέσω του οποίου η γαλλική κυβέρνηση συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο εταιρειών. Στο αντίστοιχο της Ιταλία, όπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών, θα συμμετέχει η Cassa Depositi e Prestiti SpA (Τράπεζα Καταθέσεων και Δανείων) που είναι κατά 70% περίπου κρατική.

Επιπλέον, λόγω των επιθετικών εξαγορών των ιταλικών εταιρειών από τις γαλλικές, ο Τζιούλιο Τρεμόντι δήλωσε πως θα ψηφιστεί νόμος που θα επιτρέπει στην ιταλική κυβέρνηση να προστατεύει ορισμένους τομείς, στρατηγικού χαρακτήρα, από το να περιέλθουν στον έλεγχο ξένων εταιρειών. Αντίστοιχο νόμο είχε ψηφίσει και η Γαλλία, με την κατακύρωσή του, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, να αποκτάει μεγάλο ενδιαφέρον λόγω του ότι πρόκειται για δύο όμοιες οικονομικά χώρες. Η έγκρισή του θα δημιουργήσει ένα σημαντικό προηγούμενο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της οικονομικής πολιτικής που θα μπορούν να ακολουθούν οι κυβερνήσεις.

Ο υπουργός άσκησε κριτική για το ότι οι αποκρατικοποιήσεις στην Ιταλία τη δεκαετία του ‘90 έγιναν με μαζικό τρόπο και με σοβαρά προβλήματα, ενώ οι επιχειρηματικές ελίτ δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στο ρόλο τους, με αποτέλεσμα η ιδιωτικοποιήσεις να περιέλθουν στα χέρια λίγων, όπως ήταν η οικογένεια Ανιέλι και την εταιρεία FIAT. Ταυτόχρονα εξήρε το ρόλο της συνεργασίας μεταξύ IRI και Mediobanca (τράπεζα επενδύσεων), ως πιο λειτουργικό για την οικονομία της αγοράς.

Από την άλλη πλευρά υπήρξαν επιφυλάξεις για το σχέδιο της κυβέρνησης, αντί να ενισχυθεί η επιχειρηματικότητα μέσω ταχυδρομικών ταμιευτηρίων για μακροχρόνια δάνεια. Ουσιαστικά, αυτό που θέλει να κάνει η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι μέσω του κρατικού επενδυτικού σχήματος, είναι να έχει στη διάθεσή της κεφάλαια προκειμένου να εξαγοράζει μετοχές σημαντικών εταιρειών, ενισχύοντάς τες έμμεσα, μέσω της χρηματιστηριακής κίνησης (αγοράς) των μετοχών τους.