Η προσέγγιση Λονδίνου-Μόσχας και το Κυπριακό ζήτημα…

Ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, Γουίλιαμ Χέιγκ βρέθηκε στη Μόσχα όπου συναντήθηκε με τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ. Προφανώς, οι διπλωμάτες των δύο πλευρών είχαν προετοιμάσει καταλλήλως τη συνάντηση, οπότε οι δηλώσεις που ακολούθησαν απηχούσαν τα αποτελέσματα.

Ο Λαβρόφ δήλωσε, ότι η χώρα του είναι έτοιμη να βελτιώσει τις σχέσεις της με το Ηνωμένο Βασίλειο και να εμφανιστεί «συνεργάσιμη» σε θέματα τα οποία στο πρόσφατο παρελθόν δίχασαν τις δυο χώρες και κλιμάκωσαν κάθετα τις μεταξύ τους σχέσεις.

Βασικό παράδειγμα η δολοφονία του «αντικαθεστωτικού» πρώην πράκτορα της υπηρεσίας αντικατασκοπείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, της FSB, Αλεξάντερ Λιτβινένκο, ο οποίος ασθένησε αιφνιδίως, δηλητηριασμένος όπως αποδείχτηκε αργότερα από τη θανατηφόρο ουσία «πολώνιο 10». Βασικός ύποπτος είναι ο Αντρέι Λουγκοβόι, πρώην πράκτορας και αυτός, ο οποίος κατηγορείται για τη δολοφονία, αφού ήταν ένας εξ αυτών που συνάντησαν τον Λιτβινένκο πριν ασθενήσει. Σήμερα είναι πολιτικός και μέλος της ρωσικής Κάτω Βουλής (Δούμα), έχοντας εκλεγεί με το κόμμα του υπερ-εθνικιστή, Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι, ο οποίος με τον τρόπο αυτό, μέσω της βουλευτικής ασυλίας, επιχείρησε να τον προστατεύσει από κάθε ενδεχόμενο έκδοσής του.

Και όλα αυτά, αφού ολοκληρώθηκε ραντεβού του με Ρώσους, οι οποίοι πιστεύετε από βρετανικής – και όχι μόνο – πλευράς ότι ήταν πράκτορες των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών με αποστολή να «εξουδετερώσουν» τον Λιτβινένκο.

Οι Ρώσοι δήλωσαν ότι θα συνεργαστούν στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Επί της ουσίας, αυτό σημαίνει ότι στο παρασκήνιο οι δυο χώρες έχουν αποφασίσει πως θα κλείσουν την υπόθεση. Το βέβαιο είναι ότι και οι Βρετανοί που φημίζονται για την ψυχρή-ρεαλιστική εκτίμηση των εθνικών τους συμφερόντων, έχουν αποφασίσει να βάλουν αρκετό «νερό στο κρασί τους».

Αυτό φάνηκε από τις δηλώσεις του Χέιγκ, ο οποίος στις δηλώσεις του ήταν ιδιαίτερα κολακευτικός με τους Ρώσους. Δήλωσε, ότι η Μόσχα είναι σημαντικός εταίρος στο ζήτημα των πυρηνικών φιλοδοξιών του Ιράν και γενικότερα στα μεσανατολικά τεκταινόμενα. Για το πάλαι ποτέ κομβικό ζήτημα της Γεωργίας, ο Χέιγκ δήλωσε ότι οι διαφωνίες παραμένουν, προσθέτοντας όμως ότι μπορούν να διευθετηθούν μέσω της συνεργασίας…

Είναι προφανές ότι οι σχέσεις ανάμεσα στις δυο χώρες δε θα μπορούσαν να παραμείνουν «στον πάγο» μετά την παρατεταμένη περίοδο αναθέρμανσης των ρωσο-αμερικανικών σχέσεων, οι οποίες τις συμπαρέσυραν.

Η όλη υπόθεση έχει και μία διάσταση που θα πρέπει αν αναλυθεί στην Ελλάδα και την Κύπρο: Το ζητούμενο είναι εάν και κατά πόσον η διαφαινόμενη επαναπροσέγγιση ανάμεσα στη Μόσχα και το Λονδίνο θα προκαλέσει προβλήματα στην ελληνική πλευρά, επηρεάζοντας τη στάση της Ρωσίας. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Βρετανοί διατηρούν βάσεις στην Κύπρο και αντιστέκονται σθεναρά σε κάθε σκέψη απώλειας του τελευταίου αποικιακού τους «οχυρού».

Η πιθανότητα να συμβεί αυτό, ωστόσο, θα πρέπει να θεωρηθεί μάλλον μικρή. Οι σχέσεις της Ρωσίας με την Κυπριακή Δημοκρατία είναι δοκιμασμένες, ενώ έχουν ενισχυθεί σημαντικά και από την προνομιακή πρόσβαση των ρωσικών αμυντικών βιομηχανιών στη νήσο, ελέω του δυτικού εξοπλιστικού εμπάργκο.

Επειδή όμως πολλά γίνονται στο παρασκήνιο της διεθνούς πολιτικής καλό θα ήταν να επαγρυπνούμε. Σε τελική ανάλυση, από τη νέα σχέση Λονδίνου-Μόσχας θα μπορούσε να προκύψει μια έμμεσα αρνητική εξέλιξη με μια ενδεχόμενη «διακριτική αποστασιοποίηση» από τη μεριά της Μόσχας. Με απλά λόγια, την ελληνική πλευρά θα τη ζημίωνε ακόμη και το αν η ρωσική διπλωματία επέλεγε διακριτικά να κάνει τα «στραβά μάτια» το κρίσιμο διάστημα που ακολουθεί, χωρίς καν να λάβει κάποια θέση, να προβεί σε κάποια ευθυγραμμισμένη με τη στάση της Δύσης παραίνεση προς τη Λευκωσία.

Αρκεί λοιπόν και η απλή ουδετερότητα για να προκαλέσει ζημιά. Ας το θυμόμαστε και ας λάβουμε τα μέτρα μας…