Η Τουρκία σε ρόλο μαυραγορίτη απέναντι στο Ιράν

Η Άγκυρα συνεχίζει να αγνοεί τις διεθνείς πιέσεις για τις κυρώσεις απέναντι στο Ιράν αλλά φαίνεται να έχει πολλαπλά κέρδη από τις δραστηριότητές της.

Η Τουρκία εξήγαγε 138.673 τόνους οι οποίοι αντιστοιχούν σε 1,2 εκατομμύρια βαρέλια βενζίνης στο Ιράν τον Ιούνιο. Η συγκεκριμένη ποσότητα ξεπέρασε κάθε προσδοκία των υπευθύνων των δύο χωρών.

Εκτός της αύξησης της παρεχόμενης ποσότητας, τα στοιχεία του ινστιτούτου στατιστικής της Τουρκίας (ΤUIK) καταδεικνύουν κάτι το πολύ ενδιαφέρον. Η Τεχεράνη πλήρωσε για την συγκεκριμένη ποσότητα τιμή 25% μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της τιμής της βενζίνης για τον μήνα Ιούνιο στην περιοχή της Μεσογείου. Έτσι, ενώ ο μέσος όρος στην περιοχή κυμαίνεται στα 700 δολάρια τον τόνο, το Ιράν πλήρωσε 878 δολάρια!

Με άλλα λόγια η Τουρκία αποκόμισε 121,8 εκατομμύρια δολάρια από την εξαιρετικά επωφελή, για την ίδια, πώληση προς το Ιράν. Ας σημειωθεί πως το συγκεκριμένο ποσό αντιστοιχεί στο ένα-τρίτο περίπου των συνολικών εξαγωγών της Άγκυρας προς την Τεχεράνη για τον συγκεκριμένο μήνα.

Από όλα τα παραπάνω συμπεραίνεται πρώτον πως η Άγκυρα έχει προχωρήσει σε πρακτικές «μαυραγορίτη» ακόμα και σε χώρες με τις οποίες έχει αναπτύξει σημαντικά «στρατηγικά» συμφέροντα, δεύτερον, το Ιράν παρά την τεράστια παραγωγή πετρελαίου φαίνεται να έχει ελλείψεις στον τομέα παραγωγής βενζίνης με αποτέλεσμα να αγοράζει όσο όσο, έστω και με καπέλο 25% από την «φίλη και σύμμαχο» Τουρκία.

Είναι σαφές πως οι κυρώσεις δημιουργούν πρόβλημα στην Τεχεράνη με αποτέλεσμα να επιτρέπει στον εαυτό του να το «εκμεταλλεύεται» μία χώρα η οποία δεν χάνει ευκαιρία να προωθεί τα συμφέροντά της όπως αυτή θεωρεί καλύτερα.

Το τρίτο ζήτημα, αφορά κυρίως την διεθνή κοινότητα η οποία βλέπει οι διεθνείς κυρώσεις κατά του Ιράν να καταστρατηγούνται κατάφορα από την Άγκυρα η οποία στα πλαίσια της αναπτυσσόμενης εξωστρεφούς πολιτικής «μηδενικών προβλημάτων… πλην αυτών με την Ελλάδα», έχει σηκώσει το δικό της μπαϊράκι στην περιοχή, με απτά αποτελέσματα για την ισορροπία αλλά και την περιφερειακή αλλά και κατ’ επέκταση παγκόσμια ειρήνη.