Βραζιλία-Ελλάδα: Βίοι… μη παράλληλοι στην αξιοποίηση του Ναυτικού

Τα σχέδια της Βραζιλίας για το Ναυτικό της αποκαλύπτουν την απόφαση προάσπισης του εθνικού πλούτου. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα

Το Ναυτικό της Βραζιλίας λοιπόν, σχεδιάζει να εντάξει στις επόμενες τρεις δεκαετίες έξι πυρηνοκίνητα υποβρύχια και είκοσι σκάφη επιφανείας (15 νέα και 5 εκσυγχρονισμένα).

Ο σχεδιασμός για τα υποβρύχια υπολογίζεται ότι θα κοστίσει 2 δισεκατομμύρια ευρώ τα οποία και έχουν εγγραφεί στο σχετικό προϋπολογισμό. Το πρώτο πυρηνικό υποβρύχιο θα αποτελέσει και την προσπάθεια μεταφοράς τεχνογνωσίας από τα γαλλικά ναυπηγεία DCNS. Το κόστος για κάθε ένα από τα επόμενα υποβρύχια θα ανέλθει στα 550 εκατομμύρια δολάρια. Ο πρόεδρος της χώρας θα τιμήσει με την επίσκεψή του το νέο πρόγραμμα ναυπηγήσεων, τονίζοντας τη σημασία που έχει για τη χώρα.

Πρώτα θα ναυπηγηθούν 15 μονάδες, ειδικές εκδόσεις του γαλλικού Scorpene και σε δεύτερη φάση θα υπάρξει εκσυγχρονισμός των πέντε υπαρχόντων. Για την ώρα βρίσκεται σε εξέλιξη η ναυπήγηση των τεσσάρων Scorpion στα γαλλικά ναυπηγεία με τις παραδόσεις να είναι προγραμματισμένες μεταξύ του 2016 και του 2021.

Σε εξέλιξη βρίσκονται και οι διεργασίες για την απόφαση αν η διαδικασία εμπλουτισμού ουρανίου, κόστους 130 εκατομμυρίων δολαρίων, θα βρίσκεται στη δικαιοδοσία του Ναυτικού.

Το νέο πρόγραμμα ναυπηγήσεων της Βραζιλίας έχει τη βάση του στην προσπάθεια προστασίας των προσφάτως ανακαλυφθέντων τεραστίων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αν και το Ναυτικό θα έχει τη μερίδα του λέοντος στα νέα προγράμματα, δε θα είναι το μοναδικό, με την Αεροπορία και το Στρατό να έχουν διαδικασίες προμηθειών σε εξέλιξη.

Την ίδια ώρα στην Ελλάδα…

Φυσικά η λογική του απερχόμενου προέδρου της χώρας, Ιγκνάθιο Λούλα ντα Σίλβα, ουδεμία σχέση έχει με τη λογική του δικού μας πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβέρνησής του, οι οποίοι ακόμα δεν έχουν καταφέρει να κατανοήσουν ή ενδεχομένως και να μην ενδιαφέρονται, βασικές αρχές περί προστασίας των κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Ο καθορισμός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) βρίσκεται σε εκκρεμότητα και οι κυβερνώντες όχι απλά δεν διαθέτουν συγκεκριμένο σχέδιο, αλλά δεν δείχνουν ικανοί να διαχειριστούν το θέμα. Ενδεχομένως, οι ψίθυροι περί επικείμενης (ενδεχομένως και προ του τέλους του έτους) ανακοίνωσης συμφωνίας συνεκμετάλλευσης των υδρογονανθρακικών αποθεμάτων στην ευρύτερη περιοχή του Καστελορίζου που τείνουν να πάρουν τη μορφή… κραυγών, να τους έχει απαλλάξει από την ανάγκη να σκεφτούν και να σχεδιάσουν.

Είναι προφανές, ότι η πολιτική τάξη της χώρας, στη συντριπτική της πλειοψηφία, τρέφει την αυταπάτη ότι εάν συν-εκμεταλλευτούμε τον πλούτο του Αιγαίου με τους Τούρκους, τότε θα απαλλαγούνε από τις αμυντικές δαπάνες τις οποίες τόσο κατηγόρησαν τα προηγούμενα χρόνια (ίσως και δεκαετίες) διότι αποτελούσαν τον εύκολο στόχο, ενώ άλλοι τομείς του παρασιτικού μηχανισμού που δημιούργησαν, ο οποίος αποκαλείται ΔΗΜΟΣΙΟ, είχαν με διαφορά τα πρωτεία. Και το πλέον εξοργιστικό είναι ότι συνεχίζεται το ίδιο «βιολί» με τις αμυντικές δαπάνες, δυστυχώς, έχοντας εξασφαλίσει όχι το σιγοντάρισμα, αλλά την πλήρη απροθυμία της στρατιωτικής ηγεσίας να αναφέρει την κατάσταση ως έχει. Θα είχε ενδιαφέρον αν ερωτηθεί ο αρχηγός του Ναυτικού ως καθ’ ύλην αρμόδιος για το θέμα, αλλά δυστυχώς βρίσκεται… στην Υψηλή Πύλη για διαβουλεύσεις…

Κατά τα άλλα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος, συνεχίζει τα περί αντιπαραγωγικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, με τελευταίο θύμα τους χειριστές των μαχητικών!

Ευτυχώς που ορισμένα ζητήματα είναι αυταπόδεικτα και δε χρειάζεται καν να τα σχολιάσεις.

Και όπως έλεγε και δημοσιογράφους του χώρου σχολιάζοντας τα τελευταία κατορθώματα του αντιπροέδρου, «όταν ανεβαίνει το ζάχαρο, παίρνεις μια καραμελίτσα και ηρεμείς, δεν είναι ανάγκη να εκτίθεσαι»!