Επιβεβαίωση πυρηνικών φιλοδοξιών Ερντογάν για το τουρκικό μέλλον

Στην πλήρη επιβεβαίωση αναλύσεων που έχει δημοσιεύσει στο παρελθόν το «DP» στις οποίες εκτιμάται ότι ο μεγαλοϊδεατισμός του προέδρου της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε συνδυασμό με τη μεγάλη ανασφάλεια της Τουρκίας που ερμηνεύει τη συμπεριφορά της με την προβολή ενός προφίλ ισχύος σε μια μορφή «φυγής προς τα εμπρός», τον οδηγεί στην επιθυμία να καταστήσει την Τουρκία πυρηνική δύναμη, προβαίνει ο Τούρκος δημοσιογράφος Αμπντουλάχ Μποζκούρτ, μέσω της βρετανικής εφημερίδας «Express».

Το δημοσίευμα είναι πραγματικός κόλαφος για την τουρκική ηγεσία, η οποία διά του γαμβρού του προέδρου που έχει αναλάβει το χαρτοφυλάκιο του υπουργού Ενέργειας, ολοένα και πλησιάζει στη χρονική στιγμή έναρξης κατασκευής πυρηνικών εργοστασίων με πρόσχημα – αλλά και πραγματική ανάγκη – την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της χώρας.

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, η Τουρκία «μοιράζει την πίτα» πολλών δισεκατομμυρίων που αφορά στο κατασκευαστικό σκέλος των πυρηνικών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, δίνοντας τα αντίστοιχα έργα σε διαφορετικές εταιρίες, πρώτα από όλους στη ρωσική Rosatom και στη συνέχεια συνεργαζόμενος με ιαπωνικούς, γαλλικούς και ίσως νοτιοκορεατικούς κολοσσούς.

Ο Μποζκούρτ που είναι σφοδρός επικριτής του Ερντογάν, διατείνεται ότι η Τουρκία επιθυμεί την ανάπτυξη μη συμβατικού – πυρηνικού – οπλοστασίου, καθώς επιθυμεί «κάτι παραπάνω από στρατιωτική δύναμη», εννοώντας την επιρροή στις διεθνείς υποθέσεις και το ιδιαίτερο βάρος που έχουν οι χώρες που ανήκουν στο «πυρηνικό κλαμπ», ενώ σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το στενό περιβάλλον του Τούρκου Προέδρου έχει επιβεβαιώσει ότι έχουν γίνει συζητήσεις για την απόκτηση ατομικής βόμβας, ένας ισχυρισμός για τον οποίο δεν παρέχονται βέβαια περισσότερα στοιχεία.

Ένας Τούρκος εμπειρογνώμονας και πρώην μέλος του τουρκικού Κοινοβουλίου, ο Αγιακάν Ερντεμίρ, ο οποίος αναφέρεται στο ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας, ισχυρίζεται ότι όντως ο Ερντογάν επιθυμεί να μετατρέψει τη Τουρκία σε πυρηνική δύναμη, αλλά προς το παρόν όμως δεν έχει τη δυνατότητα, με το πραξικόπημα να έχει προσωρινά ακυρώσει την προώθηση των σχεδίων, καθώς η εκκαθάριση του στρατεύματος από πυρήνες που επιθυμούν την κατάρρευση του «συστήματος Ερντογάν» να έχει λάβει απόλυτη προτεραιότητα.

Εδώ και αρκετό καιρό, αυξάνονταν συνεχώς οι ενδείξεις ότι η Άγκυρα προσπαθεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Το εξαιρετικό δημοσίευμα του Hans Rühle για το «The National Interest» είναι ένα άρθρο που θα πρέπει να θυμηθούν οι αναγνώστες του «DP» για να αντιληφθούν τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Να υπενθυμιστεί επίσης η συνέντευξη που είχε δώσει ο πρώην υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπάρακ, στη βρετανική εφημερίδα «The Daily Telegraph» όπου περιέγραψε ένα σενάριο-εφιάλτη σε συνέντευξή του σε περίπτωση που το Ιράν κατορθώσει να αποκτήσει πυρηνικό οπλοστάσιο, το οποίο αφορά επίσης και την Τουρκία…

Αναφορά είχε γίνει και σε δημοσίευμα της «Χουριέτ», όπου ο συνεργάτης της εφημερίδας Umit Enginsoy (ανταποκριτής και της εφημερίδας Defense News) ανέφερε αντιπροσωπεία της Βορείου Κορέας μετέβη κάτω από συνθήκες απόλυτης μυστικότητας στην Άγκυρα, με σκοπό να ζητήσει «ανθρωπιστική βοήθεια» από την Τουρκία. Το πραγματικό αίτιο της απόρρητης επίσκεψης της τριμελούς αντιπροσωπείας, σχετιζόταν πιθανώς με το αντάλλαγμα που πρόσφεραν στους Τούρκους, την παροχή πληροφοριών σχετικά με το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων στην Τουρκία (In addition to asking for aid, the team gave information about North Korea’s policy on nuclear weapons).

Σαφείς ενδείξεις ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σχεδιάζει να εξοπλίσει την Τουρκία με πυρηνικά όπλα, φέρεται να έχει όμως και η υπηρεσία πληροφοριών της Γερμανίας (BND), σύμφωνα με δημοσίευμα της Die Welt που επίσης είχαμε καλύψει. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η BND παρακολουθεί… στενά την Άγκυρα, καθώς μέχρι τότε προτάσσονταν ως βασικές ανησυχίες η εισροή ισλαμιστών μαχητών στο Ιράκ και τη Συρία, το λαθρεμπόριο, η διακίνηση ναρκωτικών και οι Κούρδοι μαχητές.

Εν κατακλείδι, σε μια ανάλυση του Ζαχαρία Μίχα, Διευθυντή Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας (ISDA-IAAA), παρουσιάζονται σημαντικές παράμετροι των τουρκικών πυρηνικών φιλοδοξιών αλλά και οι πραγματικές επιπτώσεις τους για την Ελλάδα.

«Το πυρηνικό οπλοστάσιο η Τουρκία δεν το χρειάζεται για να αντιμετωπίσει την Ελλάδα. Αντιθέτως, στο ελληνοτουρκικό μέτωπο θα μπορούσε να θεωρηθεί ακόμα και αντιπαραγωγικό, αφού θεωρητικά, πάντα θα υπάρχει η πιθανότητα να οδηγήσει σε πυρηνικοποίηση έναν αντίπαλο επί του οποίου διατηρείς συμβατική υπεροχή, συμβατικό πλεονέκτημα, ποσοτικό τουλάχιστον».

Πρόκειται για το δίλημμα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει η Ινδία και να απορροφήσει το κόστος της τελικής της επιλογής…, θυσιάζοντας το συμβατικό της πλεονέκτημα απέναντι στο Πακιστάν για να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη απειλή, αυτή που προέρχεται από την Κίνα. Κάτι παρόμοιο ισχύει και για την Τουρκία. Στην περίπτωσή της μάλιστα, ίσως το δίλημμα να είναι ακόμα χειρότερο μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου.