Θα βρει τον μάστορή του ο Ταΐπ από τον Γκιουλ και τη Θεσσαλονικιά Λύκαινα;

Ο εκλογικός αιφνιδιασμός που επέλεξε ο Ταγίπ Ερντογάν έχει βασικό στόχο να είναι αυτός που θα διαμορφώσει τις εξελίξεις και όχι να τρέχει πίσω από αυτές. Ο σημαντικότερος λόγος είναι ότι η συγκυρία τον ευνοεί σε όλα τα επίπεδα. Επιπρόσθετα, στερεί από τους πολιτικούς αντιπάλους του τον χρόνο να οργανωθούν και αποκλείει το κόμμα της Μεράλ Ακσενέρ από την εκλογική διαδικασία. Για την ακρίβεια έτσι νόμιζε.

Γράφει η Νεφέλη Λυγερού

Ο τουρκικός εκλογικός νόμος ορίζει ότι ένα κόμμα επιτρέπεται να καταθέσει υποψηφιότητα για τις εκλογές έξι μήνες μετά το τέλος του ιδρυτικού του συνεδρίου. Η Aκσενέρ ολοκλήρωσε το ιδρυτικό συνέδριο του νέου της κόμματος (“Καλό Κόμμα”) μόλις τον περασμένο Φεβρουάριο. Επομένως μέχρι τα τέλη Αυγούστου δεν εκπληρώνει την προϋπόθεση.

Μόνο που ο Ερντογάν υπολόγιζε χωρίς τον ξενοδόχο. Και εν προκειμένω ξενοδόχος είναι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δάνεισε 15 βουλευτές στο κόμμα της Ακσενέρ, ώστε να συγκεντρώσει τον αναγκαίο αριθμό των 20 βουλευτών, ώστε να έχει επισήμως Κοινοβουλευτική Ομάδα και ως εκ τούτου να έχει δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές του Ιουνίου.

Ο κεμαλικός Κιλιντσάρογλου με την Ακσενέρ, όμως, πήγαν ένα βήμα παραπάνω. Συζητούν το ενδεχόμενο να υποστηρίξουν από κοινού και με το ισλαμικό κόμμα του Ερμπακάν (από εκεί προήλθε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) ως υποψήφιο πρόεδρο τον Αμπντουλάχ Γκιουλ.

Ο Γκιουλ ήταν ο αναμφισβήτητος Νο2 στην τετράδα των ηγετικών στελεχών που είχαν αποσχισθεί από το κόμμα του Ερμπακάν στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και είχαν ιδρύσει το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Έχει διατελέσει πρωθυπουργός, υπουργός Εξωτερικών και Πρόεδρος Δημοκρατίας, αλλά τα τελευταία χρόνια ο Ερντογάν τον περιθωριοποίησε, όπως και τα υπόλοιπα δύο ανώτατα στελέχη τον Αρίντς και τον Σενέρ.

Το χαρτί Γκιουλ

Εάν οι διαβουλεύσεις καταλήξουν και εάν ο Γκιουλ δεχθεί να είναι υποψήφιος, ο Ερντογάν θα τα βρει σκούρα. Ο πρώην στενός συνεργάτης του νεοσουλτάνου θεωρείται μετριοπαθής ισλαμιστής, με ευρύτερο κύρος και ερείσματα στη Δύση. Μία εκλογική νίκη του θα την έβλεπαν με ανακούφιση και στην Ουάσιγκτον και στην Ευρώπη.

Η Ακσενέρ (πρώην βουλευτής των Γκρίζων Λύκων) μπορεί να κόψει ψήφους που θα πήγαιναν στον Ερντογάν από το κόμμα του Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, η υποψηφιότητά της να συγκεντρώσει κάθε είδους δυσαρεστημένους εθνικιστές, αλλά και οπαδούς του Γκιουλέν, οι οποίοι δεν έχουν εναλλακτική λύση.

Ο πυρήνας του κόμματός της («Καλό Κόμμα») αποτελείται από στελέχη του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης, τα οποία διαφώνησαν με την επιλογή του μέχρι πρότινος αρχηγού τους Μπαχτσελί να συνεργαστεί με τον Ερντογάν. Στο κόμμα συμμετέχουν και παλαιοί απόστρατοι αξιωματικοί, μεταξύ αυτών και αρκετοί που είχαν κατηγορηθεί για τις υποθέσεις Εργκένεκον και Βαριοπούλα.

Η γεννημένη το 1956 σε μια μικρή κωμόπολη, έξω από την Κωνσταντινούπολη, πολιτικός έχει κερδίσει το προσωνύμιο «Λύκαινα». Στην Ευρώπη την αποκαλούν «Λε Πεν της Τουρκίας». Οι οπαδοί της τής αναγνωρίζουν θάρρος και πυγμή, προσδίδοντάς της, μάλιστα, μυθικές σχεδόν διαστάσεις. Οι γονείς της ήταν μουσουλμάνοι που ζούσαν στην Θεσσαλονίκη. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΑΚΣΕΝΕΡ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΡΗ ΠΗΓΗ