Πέρασαν τα Kiowa Warrior από το ΚΥΣΕΑ, φεύγει η LOA… κάποιες δεύτερες σκέψεις

Σε χρόνο ρεκόρ ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες για να απαντήσει θετικά η Ελλάδα στην αμερικανική πρόταση για την προμήθεια 70 ελικοπτέρων OH-58D Kiowa Warrior, έναντι ποσού 47 εκατ. δολαρίων, μια προμήθεια η οποία έχει ανοίξει μεγάλη συζήτηση το τελευταίο διάστημα, την οποία παρακολουθούμε με μεγάλη προσοχή, καθώς εκατέρωθεν, η επιχειρηματολογία παρουσιάζει ενδιαφέρον.

Αναμένοντας να πληροφορηθούμε πόσα από αυτά θα μπορέσουν να αξιοποιηθούν επιχειρησιακά και πόσα σε ρόλο εκπαίδευσης πληρωμάτων και πόσα για την εξασφάλιση ανταλλακτικών, (36 επιχειρησιακά / 10 εκπαιδευτικά αναφέρει η μέχρι στιγμής πληροφόρηση), οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι η προμήθεια μας έχει προβληματίσει αρκούντως.

Καταρχάς, θα πρέπει να ξεκαθαριστεί, ότι κάθε άποψη που διατυπώνεται είναι υποκειμενική και σχετική, οπότε προφανώς τα ακούμε όλα με ενδιαφέρον, όταν δεν υποκρύπτουν οτιδήποτε άλλο πέραν της ανησυχίας για την εθνική άμυνα και τη λήψη των βέλτιστων αποφάσεων για την ενίσχυσή της, πάντα στο πλαίσιο των περιορισμών που μας έχει επιβάλλει η σφοδρή οικονομική κρίση, αλλά και το ότι η άμυνα δεν είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης.

Οι όποιες προσπάθειες για την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, ή μάλλον την κάλυψη των πολύ μεγάλων κενών που έχουν δημιουργηθεί λόγω της κρίσης, τα οποία συνεχώς διευρύνονται, οδηγώντας νομοτελειακά σε τρομακτικά αδιέξοδα, τα οποία δεν απασχολούν ιδιαίτερα το Μέγαρο Μαξίμου που δείχνει να τα αντιμετωπίζει ως πρόβλημα… ενδοκυβερνητικών ισορροπιών, γίνονται από την πλευρά του υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Ίσως διότι το Μαξίμου αδυνατεί να αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατάστασης σε βάθος χρόνου, ίσως διότι άλλοι θα κυβερνούν και ενδεχομένως, τότε, αυτοί που σήμερα ολιγωρούν θα τους κατηγορούν ότι εγκατέλειψαν το στράτευμα, στο πλαίσιο της γνωστής εμετικής λογικής του συνόλου του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

Επιστρέφοντας στην προμήθεια των Kiowa, υπενθυμίζουμε ότι είχαμε, καταρχήν, τηρήσει θετική στάση, με βάση τη λογική της σημαντικής ενίσχυσης των δυνάμεων της Ελλάδας σε ακριτικές περιοχές, ηπειρωτικές και νησιωτικές, με πολύ συγκεκριμένο ρόλο, καθώς εκτιμούσαμε και εκτιμούμε, ότι ενδεχόμενη ομαλή ένταξή τους στον αμυντικό σχεδιασμό, θα αποτελέσει ισχυρό παράγοντα αποτροπής.

Οι «δεύτερες σκέψεις» οφείλονται λιγότερο στο παρασκήνιο του ποιος προωθούσε (το πιστώνουν ή κατηγορούν τον Α/ΓΕΣ, συμπεριλαμβάνοντας στη σχετική επιχειρηματολογία μέχρι και… ιδιοτελή κίνητρα, όχι οικονομικά, για να εξηγούμαστε) και ποιος απέρριπτε την προμήθεια (φέρεται το ΓΕΕΘΑ να είχε εκφράσει αντιρρήσεις), επικεντρώνονται για μια ακόμη φορά στην επιχειρησιακή της λογική.

Εξαιρετικά σοβαροί άνθρωποι του χώρου της άμυνας, έθεταν όντως το ερώτημα εάν τα πολύ περιορισμένα κονδύλια που υπάρχουν, θα έπρεπε να κατευθυνθούν για να ομαλοποιηθεί η διαθεσιμότητα του υπάρχοντος στόλου ελικοπτέρων και όχι για να ενταχθεί άλλος ένας τύπος, καθώς οι ανάγκες για τη δημιουργία της κατάλληλης υποδομής, θα μπορούσε να αποδειχθεί «μαύρη τρύπα».

Αλήθεια, έχουμε μιλήσει με τους Κροάτες που επίσης παρέλαβαν και έχουν ήδη ξεκινήσει ασκήσεις με τα ελικόπτερα; Διότι αν εμείς που θα παραλάβουμε 70 θα έχουμε πρόβλημα, εκείνοι με ποιο σκεπτικό ζήτησαν μέσω EDA (πλεονάζων στρατιωτικό υλικό) και παρέλαβαν μόλις 16 μονάδες; Πώς θα τα συντηρήσουν;

Και μόνο με αυτό το επιχείρημα προφανώς δημιουργούνται δεύτερες σκέψεις αναφορικά με τη σκοπιμότητα της προμήθειας και θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να πληροφορηθούμε τόσο το επιχειρησιακό σκεπτικό (προφανώς χωρίς δημοσιοποίηση οτιδήποτε κρινόταν ως απόρρητο), αλλά ενδεχομένως και το πολιτικό σκεπτικό, που αν υπάρχει και έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο, θα πρέπει να συνεκτιμηθεί.

Επίσης, καταληκτικά, στην όλη εξίσωση ασφαλώς θα πρέπει να συνυπολογιστεί και κάποια έκφραση δυσαρέσκειας για τη στάση του αμερικανικού παράγοντα απέναντι στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, καθώς οι εξαιρετικά θερμές σχέσεις των τελευταίων χρόνων και η απόλυτη κατανόηση των προβλημάτων που έχουν ανακύψει εξαιτίας της κρίσης, δεν έχουν οδηγήσει στις ενέργειες εκείνες που θα στήριζαν έμπρακτα μια αναμφισβήτητα σύμμαχο χώρα.

Ειδικά όταν αυτό συμβαίνει σε μια δύσκολη στιγμή για την Ελλάδα, σε μια από τις πλέον προβληματικές γεωστρατηγικά περιοχές του πλανήτη, όπου μάλιστα αντιμετωπίζονται αποσκιρτήσεις συμμάχων, ενώ η παρουσία αμερικανικών δυνάμεων δεν είναι αυτή που ήταν άλλες περιόδους, δημιουργώντας «κενό ασφαλείας», το οποίο φυσιολογικά καλύπτεται από τους ενδιαφερόμενους.

Ταυτόχρονα, τα δισεκατομμύρια που δαπανώνται σε στρατιωτική βοήθεια σε άλλες χώρες είναι δυσθεώρητα, τη στιγμή κατά την οποία στην Ελλάδα παίζονται πολλά αμερικανικά «στοιχήματα» που δεν αφορούν μόνο την περιοχή της Μεσογείου και ζητείται από την Αθήνα να απέχει από κάθε «αμφιλεγόμενη» για τα αμερικανικά συμφέροντα τοποθέτηση. Τα λέμε καλά;

Είμαστε νομίζω εξαιρετικά κατανοητοί και δεν τα έχουμε πει μόνοι εμείς, αλλά ακόμα και κυβερνητικά στελέχη στις διμερείς επαφές. Μεταξύ φίλων ειλικρίνεια που λένε… ή απλά, «οι καλοί λογαριασμοί, κάνουν τους καλούς φίλους». Οι στρατιωτικές ικανότητες δεν αλλάζουν μέσα σε ένα βράδυ και η ζημιά των τελευταίων ετών πλήττει και τη συμμαχική άμυνα. Ελπίζουμε αυτή η εικόνα να αλλάξει σύντομα.