“Ο Ερντογάν θέλει S-400 για να προστατευθεί από την τουρκική Αεροπορία”!

Επιστολή προθέσεων (LoI: Letter of Intent) με τη Γαλλία και την Ιταλία φέρεται από την ειδησεογραφία ότι υπέγραψε η Τουρκία με αντικείμενο το σύστημα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας SAMP-T της γαλλοϊταλικής κοινοπραξίας Eurosam, θέτοντας πιο ουσιαστικά σε κίνηση μια διαπραγματευτική διαδικασία για την απόκτηση ενός ακόμα συστήματος του τύπου, μετά την φερόμενη ως οριστική συμφωνία με τη ρωσική πλευρά για την προμήθεια συστημάτων S-400 Triumf.

Την ίδια στιγμή, ένα δημοσίευμα σε διεθνές μέσο ενημέρωσης, ένα άρθρο γνώμης – ανάλυση, εισάγει στη σχετική συζήτηση άλλη μια παράμετρο. Το άρθρο το υπογράφει ο Μπόρις Ζίλμπερμαν, αναλυτής θεμάτων Ρωσίας και υπεύθυνος για τις σχέσεις με το αμερικανικό Κογκρέσο του think tank Foundation for Defense of Democracies…

Το επιχείρημα του αναλυτή είναι ότι η Τουρκία και ειδικά ο πρόεδρός της, έχουν επιλέξει το σύστημα για περισσότερους λόγους από αυτούς τους αμιγώς στρατιωτικούς και αυτούς που σχετίζονται με την εξωτερική πολιτική, που εκ πρώτης όψεως έχουν διαφανεί και αναλυθεί, με έναν εκ των βασικών να σχετίζεται με την ασφάλεια του ιδίου του Ερντογάν…

Ο Ερντογάν, αφενός με την προμήθεια συστημάτων αεράμυνας προσπαθεί να «θεραπεύσει» το πρόβλημα της έλλειψης πιλότων στην Αεροπορία – ένα πρόβλημα που δημιούργησαν οι δικές του διώξεις ασφαλώς, να συμπληρώσουμε εμείς – υποστηρίζει ο αναλυτής, χρειάζεται όμως τους S-400 για να αισθάνεται ασφαλής από τη δική του Αεροπορία!

Είτε γνώριζε είτε όχι ο Ερντογάν για το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 (σημειώστε την αμφιβολία του αναλυτή για την επικρατούσα εκδοχή), η ουσία είναι ότι τουλάχιστον έξι μαχητικά F-16 βρέθηκαν να ελέγχονται από τους πραξικοπηματίες την επίμαχη νύχτα, τα οποία στράφηκαν κατά της προσωπικής του ασφάλειας!

Εικάζει δε, ότι οι δυνάμεις που θα εκπαιδευτούν στην επιχειρησιακή αξιοποίηση των S-400, θα είναι οι πλέον πιστές στον Τούρκο πρόεδρο! Οπότε είναι πιθανό η προμήθεια να προχωρήσει ακόμα και χωρίς τη μεταφορά τεχνογνωσίας που παγίως επιδιώκει η Άγκυρα, αψηφώντας τις «φωνές της Δύσης…