Μετωπική καθηγητών για την ΑΟΖ, Θεόδωρος Καρυώτης κατά Χρ. Ροζάκη!

Εμφανίστηκε, ξαφνικά, στο προσκήνιο ο καθηγητής Χρήστος Ροζάκης, από τη θέση του συμβούλου Δίκαιου Θάλασσας του ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά, για να προβεί σε μια απαράδεκτη επίθεση στον καθηγητή Άγγελο Συρίγο για ένα άρθρο που δημοσίευσε στην εφημερίδα Καθημερινή στις 26 Νοεμβρίου 2017, με τίτλο «Πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται».

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Έτσι, μια εβδομάδα αργότερα, ο καθηγητής Ροζάκης δημοσίευσε μια απάντηση, στην ίδια εφημερίδα, με τίτλο «Η Μεγάλη Χίμαιρα: Οι συντεταγμένες και το Δίκαιο της Θάλασσας». Ο Άγγελος Συρίγος στο άρθρο του επανήλθε στην ιστορία των γεωγραφικών συντεταγμένων που επρόκειτο να στείλουν στον ΟΗΕ οι κυβερνήσεις της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου για να προσδιορίσουν την οριοθέτηση της ΑΟΖ των τριών αυτών κρατών.

Η παράγραφος που ενόχλησε τον Ροζάκη ανέφερε: «Η Αθήνα όμως δεν έχει ανακοινώσει ποτέ επισήμως πού αρχίζει και πού τελειώνει η ελληνική υφαλοκρηπίδα στην ανατολική Μεσόγειο. Λένε κάποιοι ότι η λύση θα ήταν μία οριοθέτηση με την Αίγυπτο (που αποδεικνύεται σύνθετη) ή με την Κύπρο.

»Εάν μας ενδιαφέρουν οι εντυπώσεις, πράγματι μπορούμε να προχωρήσουμε σε επίσημη οριοθέτηση με την Κύπρο. Εάν μας ενδιαφέρει η ουσία –δηλαδή να δηλώσουμε διεθνώς τα ακριβή όρια της υφαλοκρηπίδας μας στην περιοχή–, καλυπτόμαστε πλήρως από την κατάθεση των σχετικών συντεταγμένων στην αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ.

»Επιπλέον, εάν καταθέσει και η Κύπρος τις δικές της συντεταγμένες για την κυπριακή ΑΟΖ, που θα συμπίπτουν με τις ελληνικές, θα έχουμε έμμεση πλην σαφέστατη οριοθέτηση μεταξύ των δύο κρατών. Αυτό δεν πρόκειται να αποτρέψει την τουρκική επιθετικότητα. Θα καταστήσει, όμως, γνωστό σε ξένες εταιρείες που δουλεύουν για λογαριασμό της τουρκικής κυβερνήσεως ότι στις συγκεκριμένες περιοχές πρέπει να παίρνουν άδεια από την Ελλάδα.»

Έτσι, στο δικό του άρθρο, ο καθηγητής Ροζάκης αναφέρει: «Η άποψη αυτή ενέχει τεράστιους κινδύνους και φέρνει τη χώρα μας σε αμυντική θέση και σε θέση παραβάτη του Διεθνούς Δικαίου. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (η λεγόμενη Σύμβαση του Montego Bay, του 1982), την οποία η Ελλάδα έχει επικυρώσει και που η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να σέβεται, ως εθιμικό δίκαιο, ως προς τις ουσιαστικές διατάξεις της, απεχθάνεται μονομερείς ενέργειες σε περιπτώσεις θαλάσσιας στενότητας.»

Στη συνέχεια υποστηρίζει, λανθασμένα, ότι: «Με βάση τα παραπάνω λεχθέντα, είναι σαφές ότι η Ελλάδα, αν προχωρήσει σε οριοθέτηση μονομερώς, αγνοώντας την Τουρκία, η οποία έχει κι αυτή δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο, λόγω του μήκους των ακτών της –που είναι ένα από τα νομολογιακά κριτήρια του Διεθνούς Δικαστηρίου, κι ίσως το σοβαρότερο– θα βρίσκεται σε θέση παραβάτη του Διεθνούς Δικαίου. Πρόκειται για ένα από τα σοβαρότερα επιχειρήματα, ίσως το μοναδικό, που επικαλούμαστε εις βάρος της Τουρκίας, η οποία δείχνει να το αγνοεί.»

Και για να μη ξεχάσει ότι είναι ο πατέρας του «φοβικού συνδρόμου», όταν ήταν Υφυπουργός Εξωτερικών, το 1996, στην κυβέρνηση Σημίτη αναφέρει: «Η λύση, συνεπώς, δεν είναι οι συντεταγμένες, ή η έμμεση οριοθέτηση.

»Η λύση είναι αυτή που παραδοσιακά έχουν ακολουθήσει οι μεταδικτατορικές κυβερνήσεις: είναι η συνέχιση των διερευνητικών επαφών, που προετοιμάζουν το έδαφος για τις επίσημες διαπραγματεύσεις με την Τουρκία στο θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.»

Για πόσες δεκαετίες πρέπει να συνεχίσουμε τις διερευνητικές διαπραγματεύσεις κύριε Ροζάκη; Και καταλήγει το άρθρο του με τον πιο θλιβερό τρόπο γράφοντας: ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ