Η realpolitik Κοτζιά και το δίδαγμα της επένδυσης Έλον Μασκ στην Τουρκία

Η απόφαση του Έλον Μάσκ για νέα επένδυση στην Τουρκία έχει και μία πολύ ενδιαφέρουσα διάσταση για την Ελλάδα, μια διάσταση την οποία δεν δικαιούμαστε να αγνοήσουμε. Για να την αξιολογήσουμε όμως σωστά, θα ρέπει πρώτα να την κατανοήσουμε, κάτι που γίνεται μόνο μετά από προσεκτική ανάλυση και συνυπολογισμό πολλών παραμέτρων. Ας κάνουμε λοιπόν εμείς μια πρώτη προσπάθεια, ελπίζοντας να δώσουμε το έναυσμα σε άλλους, πιο ειδικούς (…) να συνεχίσουν για να προστατεύσουν τα εθνικά συμφέροντα…

Γράφει ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος

Η απόφαση αυτή του «Μίστερ Ηλεκτρικό Αυτοκίνητο» σημαίνει ότι πήρε το πράσινο φώς από το τμήμα της εταιρίας του που κάνει ανάλυση κινδύνου για κάθε επένδυση. Η εταιρία του Έλον Μάσκ είναι αμερικανική και το τμήμα εκτίμησης κινδύνου για να αποφανθεί, δεν χρησιμοποιεί μόνο ελεύθερες πηγές πληροφόρησης, αλλά συνεργάζεται και με το State Department που τους προμηθεύει με τις σχετικές αναφορές εκτίμησης κινδύνου.

Επειδή λοιπόν ένα εργοστάσιο είναι μία μακροχρόνια επένδυση που κάνει πολλά χρόνια να αποσβεστεί, σημαίνει ότι η εκτίμηση του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών κατατάσσει την Τουρκία στην κατηγορία «ασφαλούς χώρας» για τις αμερικανικές επενδύσεις. Αυτά για όσους διεθνώς και εθνικώς ερμηνεύουν την αμερικανοτουρκική κρίση ως ένδειξη υποβάθμισης της στρατηγικής αξίας της Τουρκίας και αναβάθμιση της Ελλάδας.

Οι ΗΠΑ έχουν πρόβλημα με τον Ερντογάν, ΟΧΙ με την Τουρκία. Για να δίνει λοιπόν το State Department το πράσινο φώς στον Έλον Μάσκ να προχωρήσει σε μακροχρόνια επένδυση, σημαίνει ότι οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι ελέγχουν σε βάθος χρόνου το πολιτικό παιχνίδι στην Τουρκία και δεν υπάρχει ρεαλιστικό ενδεχόμενο ανατροπής του σημερινού γεωστρατηγικού στάτους, ούτε υλοποίησης των σεναρίων πολυδιάσπασης της Τουρκίας ως «Plan B».

Η Τουρκία για τις ΗΠΑ ήταν πάντα «χώρα πρώτης γραμμής» ως γεωστρατηγική αξιολόγηση (ουσιαστικά στο ίδιο επίπεδο με το Ισραήλ), ενώ η Ελλάδα ήταν πάντα «χώρα “δεύτερου” στρατηγικού ενδιαφέροντος», όπως η Κύπρος και η Αίγυπτος (πλην του Σουέζ). Στην ουσία δεν έχει αλλάξει τίποτε – ή πολύ λίγα – στην οπτική των ΗΠΑ απέναντι στην Τουρκία και την Ελλάδα.

Η Ελλάδα και η Τουρκία θα «σέρνονται» για πολλά χρόνια ακόμη σε ένα γάμο συμφέροντος, όπου και τα δύο μέλη μπορεί να «αντιπαθούν» τρομερά ο ένας τον άλλο, αλλά οι οικογένεια τους έχει απαγορεύσει να χωρίσουν. Φαίνεται ότι ο Έλληνας ΥΠΕΞ το έχει αντιληφθεί πλήρως αυτό, πιθανότατα μετά την επίσκεψη του στις ΗΠΑ και εφαρμόζει στυγνή «realpolitik» έναντι της Τουρκίας.

Κατά συνέπεια, είναι ένα πράγμα η τραγική κατάσταση για κάθε δυνητική η υπάρχουσα επένδυση στην Ελλάδα, με τις γνωστές παθογένειες και τις ιδεοληψίες που καταδικάζουν τη χώρα και άλλο η ευρύτερη «ανάγνωση» της υπόθεσης της επένδυσης του Έλον Μασκ στην Τουρκία.

Δεν αποκλείεται να υπάρχουν περισσότερες αποκαλύψεις για «υπόγειες» συνεννοήσεις που αφορούν το μέλλον των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, παρά τον ευκαιριακό «έρωτα» Άγκυρας-Μόσχας. Η Τουρκία είναι ένα πράγμα και άλλο ο Ερντογάν.