«Στρατηγική Υπόθεση» (3): Τα συμπεράσματα

Συμπερασματικά, η «Στρατηγική Υπόθεση» καταλήγει ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν θέσει σε εφαρμογή το σχέδιο της εκ βάθρων ανασυγκρότησης της Μέσης Ανατολής, ολοκληρώνοντας το τελευταίο μέρος του αρχικού σχεδιασμού με την «Ιρακινοποίηση» της Συρίας. Οι Κούρδοι εμφανίζονται ως οι πλέον ωφελημένοι, καθώς θα έχουν εξασφαλίσει δεύτερη κρατική οντότητα, ενώ προς το παρόν δεν θα έχουν το δικαίωμα της ένωσης των περιοχών που ελέγχουν.

Η Τουρκία θα έχει λάβει ένα σαφές μήνυμα συμμόρφωσης – προειδοποίησης τιμωρίας, το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει την Άγκυρα σε γεωπολιτικό εκνευρισμό, εξετάζοντας σοβαρά ακόμη και την έξοδό της από το ΝΑΤΟ. Το Ιράν θα έχανε τον μοναδικό πολύτιμο σύμμαχό του στην Μέση Ανατολή, ενώ η Χεζμπολάχ θα αποτελέσει το επόμενο «θύμα». Το Ισραήλ θα έχει εξασφαλίσει μια στρατηγική ζώνη ανάσχεσης – την οποία κάποτε προσέφερε η Τουρκία – από την Μεσόγειο μέχρι το Ιράν και δεκάδες χιλιάδες ευγνωμονούντες Κούρδους Πεσμεργκά, οι οποίοι θα αναλάβουν τον ρόλο των «Ακριτών».

Όμως, η «Στρατηγική Υπόθεση» εκτιμά ότι με αυτόν τον τρόπο θα ανοίξει ο γεωπολιτικός ασκός του Αιόλου, καθώς Ρώσοι, Ιρανοί, Άραβες και Τούρκοι θα διαπιστώσουν ότι τα επόμενα βήματα της πολιτικής του Προκρούστη στην περιοχή δεν θα αργήσουν να εκδηλωθούν, καθώς το πρόβλημα ασφαλείας του Ισραήλ θα έχει απλώς επιλυθεί μερικώς. Υπό αυτά τα δεδομένα η εμφάνιση μιας Πανισλαμικής Συμμαχίας με την απαραίτητη συμμετοχή και της Αιγύπτου και την ρωσική αρωγή, θα πυροδοτήσει τις πιο απρόβλεπτες και επικίνδυνες εξελίξεις στην περιοχή που θα επηρεάσουν την ανθρωπότητα σε παγκόσμια κλίμακα…

Τελικά πόσο αξίζει η Ιερουσαλήμ; … «Τίποτα και τα πάντα…» (Σαλαδίνος)

(σ.σ. Η έκταση της παρούσης ανάλυσης είναι περιορισμένη καθώς απευθύνεται σε αναγνώστες του ιστοχώρου. Υπάρχουν και άλλα σημεία που πρέπει να αναδειχθούν – όπως ο ρόλος της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Ρωσίας και του Ιράν – ορισμένα από τα οποία ο γράφων θα παρουσιάσει μελλοντικά σε αντίστοιχες αναρτήσεις).